Zespół przewlekłego zmęczenia to schorzenie o nieznanej przyczynie, którego podstawowym objawem jest ciągłe znużenie, powodujące u osoby nim dotkniętej inwalidztwo. Niekiedy wystąpienie tego zespołu poprzedza zakażenia, w innych przypadkach objawy pojawiają się podczas silnego stresu lub rozwijają się stopniowo bez uchwytnej przyczyny.
Zespół przewlekłego zmęczenia może pojawić się w każdym wieku od okresu dojrzewania do, do wieku średniego, głównie u kobiet. Przyczyny przewlekłego zmęczenia nie są znane . Za możliwe uważa się jednak niedobory hormonalne, reakcje alergiczne , uaktywnienie uśpionego wirusa lub uszkodzenie układu nerwowego przez wcześniejsze choroby. Około 50% osób cierpiących na opisywany zespół leczyło się w przeszłości z powodu schorzeń psychiatrycznych. Niektórzy po jego ustąpieniu cierpią na depresję lub nerwicę.
Badanie diagnostyczne
Nie istnieją specyficzne badania pozwalające rozpoznać zespół przewlekłego zmęczenia. Aby postawić taką diagnozę należy:
- stwierdzić trwające co najmniej 6 miesięcy wyniszczające zmęczenie
- na podstawie badania chorego i badań dodatkowych wykluczyć inne schorzenia mogące powodować zmęczenie
- stwierdzić współistnienie conajmniej 8 z poniższych objawów, które pojawiają się w ciągu kilku dni i trwają do 6 miesięcy:
- stany podgorączkowe
- ból gardła
- bolesne węzły chłonne
- uogólnione osłabienie mięsniowe
- bóle mięsni
- bóle głowy
- bóle stawów
- przedłużające się uczucie zmęczenia po niewielkim wysiłku fizycznym
- trudności w koncentracji i inne objawy dotyczące układu nerwowego
- zaburzenia snu
