Zespół przedmiesiączkowy to różne objawy fizyczne i psychiczne, występujące u kobiet w ścisłej zależności od cyklu miesiączkowego. Zespół przedmiesiączkowy pojawia się zwykle na tydzień przed miesiączką i ustępuje po jej zakończeniu. pewne zmiany fizyczne i psychiczne w okresie poprzedzającym miesiączkę odczuwa większość kobiet, ale u około 40% dolegliwości te są nasilone, u 10% zaś stanowią poważny problem. W okresie przedmiesiączkowym może występować około stu dolegliwości, jednak u większości kobiet obserwuje się ich znacznie mniej. Ponadto w różnych cyklach ich liczba może się zmieniać.

Do niedawna zespół przedmiesiączkowy traktowany był jako problem psychologiczny, obecnie jednak uważa się, że choć wiele dolegliwości ma podłoże psychiczne, to zalezą one od zmian hormonalnych w przebiegu cyklu miesiączkowego. Nie do końca poznano mechanizmy, które powodują występowanie przedmiesiączkowych objawów fizycznych  i psychicznych, a zwłaszcza trudno wymienić różnice w reakcjach organizmów poszczególnych kobiet na cykl miesięczny.

W rozpoznaniu zespołu przedmiesiączkowego ogromne znaczenie ma dokładny wywiad i ustalenie czasu występowania dolegliwości. Lekarz może zalecić notowanie rodzaju dolegliwości i doradzić oznaczenie czasu ich występowania, licząc od początku miesiączki.

Aby wykluczyć inne przyczyny dolegliwości, należy wykonać badanie krwi i moczu oraz dodatkowe badania. Można też oznaczyc w róznych fazach cyklu poziom hormonów, o pomoze ocenić czy zmienia się on prawidłowo.

Najczęstsze objawy zespołu przedmiesiączkowego:

Objawy fizyczne:

• bolesność i obrzmienie piersi
• wzdęcia brzucha, czasami zaparcia
• bóle głowy, zwłaszcza w cechach migreny
• bóle w okolicy krzyżowej i krocza
• zawroty głowy
• zaburzenia trawienia
• obrzęk stóp, kostek, rąk
• bóle mięśniowo-stawowe
• gwałtowne bicie serca
• częstomocz
• wzmożone pragnienie
• mniejsza tolerancja na alkohol
• nasilenie zmian skórnych przypominające trądzik

Objawy psychiczne zespołu przedmiesiączkowego:

• gwałtowny apetyt na niektóre pokarmy zwłaszcza słone, słodkie
• uczucie napięcia lub niepokoju
• wahania nastroju
• napady płaczu
• rozdrażnienie
• ospałość
• zmęczenie
• obniżenie nastroju
• bezsenność lub wzmożona senność
• zaburzenia pamięci lub splątania
• stany paniki
• zachowanie agresywne lub gwałtowne

Dieta w okresie napięcia przedmiesiączkowego:

Najczęstszym zaleceniem dietetycznym jest ograniczenie kalorii, kawy, cukru i soli przez 2 tygodnie przed miesiączką. Polecane są również świeże warzywa i owoce, gruboziarniste produkty zbożowe, pieczywo, fasola, groch, soczewica, orzechy, pestki. mięso czerwone powinno być zastąpione przez ryby, drób.

Aby zmniejszyć dolegliwości trawienne , należy częściej spożywać niewielkie posiłki. Podobnie ograniczenie tłuszczu w diecie powinno zmniejszyć niestrawność i wzdęcia . Zwykle zaleca się tez podawanie witamin, ale nie jest to skuteczne u wszystkich kobiet . Niektórym kobietom pomaga uzupełnienie witaminy B6, innym witaminy E, wapnia i magnezu. Należy uważać z przyjmowaniem witaminy B6 ponieważ duże jej dawki mogą powodować objawy uboczne ze strony nerwów obwodowych w postaci mrowienia palców u rąk lub nóg.