Zapalenie wątroby obejmuje cały narząd i może być spowodowane przez alkohol, pewne leki (w skutek ich działania toksycznego lub przedawkowania) lub zakażeniem wirusowym. Chorobę tę może wywołać wiele wirusów, w tym wirusy mononukleozy zakaźnej i HIV. Określenie „wirusowe zapalenie wątroby” tradycyjnie odnosi się do zakażenia tzw: wirusami  zapalenia wątroby. Znamy sześc  ich typów: A,B, C, D, E i F, najistotniejsze są  A, B i C

Ostre zapalenie wątroby ma typowy przebieg , niezależnie od rodzaju wirusa , który je wywołał. Pacjent ma objawy przypominające lekka grypę z nudnościami, wymiotami i utratą apetytu, czasem ogólnie źle się czuje. Mogą też wystąpić:

• gorączka
• uczucie zmęczenia
• ból brzucha
• biegunka

W następstwie uszkodzenia przez wirusa komórek wątroby dochodzi zwykle do żółtaczki i pociemnienia moczu

Odmiany zapalenia wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby typu A
Zakażenie szerzy się droga pokarmową przez zakażona wodę lub pokarm, głównie w skutek zaniedbań przy przygotowaniu pokarmów i w złych warunkach sanitarnych. W okresie inkubacji, który trwa ok4 tyg. wzw A szybko rozmnaża się w jelitach i można go wykryć w kale. Wydalanie wirusa przez osobę zakażoną ustaje wraz z wystąpieniem pierwszych objawów , tak więc w chwili rozpoznania  faza zakaźna już się kończy. Większość ludzi nie zauważa choroby i powraca do zdrowia bez leczenia , cjoc zwykle odradza się krótki okres leżenia.

Zapalenie wątroby typu B
Surowicze zapalenie wątroby szerzy się przez zakażona krew lub płyny ustrojowe. W przeszłości często dochodziło do zakażenia w związku z przetoczeniami krwi, obecnie zagrożenie to jest minimalne dzięki surowo przestrzeganym programom przesiewowego badania na obecność wirusa u dawców krwi. Najczęstszym sposobem zakażenia stało się przekazywanie go przez osoby uzależnione od środków psychotropowych, które korzystają ze wspólnych igieł. Inne grupy wzmożonego ryzyka to ludzie utrzymujący liczne przygodne kontakty seksualne jest dużo mniejsze. Jest odpowiedzialny za 80% przypadków przetoczeniowego zapalenia wątroby. Inkubacja trwa 6-9 tygodni, a większość pacjentów nie zdaje sobie sprawy z zakażenia.

Zapalenie wątroby typu C
Większość przypadków zakażenia WZW C wykrywa się na podstawie badań krwi u ludzi pozornie zdrowych. Zakażenie to wiąże się z najwyższym ryzykiem przewlekłego zapalenia wątroby – do 75% przypadków – które przebiega  bez żadnych objawów. Do pełnego zdrowia powraca tylko połowa chorych.

Trwające ponad 6 miesięcy zapalenie wątroby uznaje się za chorobę przewlekłą, która może przebiegać z różnym nasileniem – od postaci łagodnej do marskości; ta ostatnia polega na stopniowym zastępowaniu komórek wątroby nieczynna tkanką włóknistą. Do marskości dochodzi u jednej trzeciej pacjentów, którzy przebyli ostre zapalenie wątroby (zakażenie wzw B lub wzw C), większość przypadków przebiega jednak w sposób podstępny, z nieswoistymi objawami  w rodzaju uczucia stałego zmęczenia, braku apetytu i ogólnego złego samopoczucia , choć pacjent nie przebył wyraźnej fazy czynnej choroby.

Przewlekłe zapalenie wątroby

Wielu pacjentów nie wie o swojej chorobie i często nie zdaje sobie z niej sprawy , odczuwając przez wiele lat, a nawet dziesiątek lat, różne związane z nią dolegliwości. Jednak okazuje się , że ostatecznie we wszystkich przypadkach dochodzi do marskości lub raka wątrobowokomórkowego.

Jak sobie radzić

• spożywanie czystej żywności i przegotowanej wody zmniejsza ryzyko zachorowania
• Wstrzyknięcia wykonywać  wyłącznie za pomocą jednorazowych strzykawek
• unikać stosunków płciowych z osobami, które przebyły hepatitis B

Osoby o zwiększonym ryzyku zachorowania na hepatitis B („biały personel służby zdrowia , a zwłaszcza stomatolodzy  i pracownicy stacji krwiodastwa ) powinni poddać się szczepieniom ochronnym przeciwko hepatitis B. Jeśli planujesz podróż do krajów tropikalnych, poddanie się szczepieniu  zapewnia ochronę  przeciwko hepatitis na okres od 3 do 4 tygodni. nie jest to ochrona absolutna pewna i nie zwalnia od innych, wymienionych powyżej działań

Jeśli już doszło do zapalenia wątroby

• Nie pić alkoholu
• Unikać tłustych potraw, których spożycie stanowi  duże obciążenie  metaboliczne dla wątroby
• Jeśli chory poczuje się lepiej , bardzo powoli zwiększać aktywność fizyczną. Jak najwięcej leżeć aż do ustąpienia żółtaczki
• Nie przyjmować żadnych medykamentów, poza tymi, które przepisał lekarz