Kłębkowe zapalenie nerek jest choroba o podłożu immunologicznym – z autoagresji. Poprzedzone jest zakażeniem paciorkowcami, głównie B-hemolitycznymi z grupy A, wywołującymi np. anginę, zapalenie gardła, ucha, węzłów chłonnych, opon mózgowych, ropne zakażenie skóry, płonicę.
Po zakażeniu powstałe przeciwciała uszkadzają naczynia włosowate kłębków nerwowych i po 2,3 tygodniach rozwija się proces zapalny w nerkach. Ostre kłębkowe zapalenie nerek jest alergicznym odczynem zapalnym na nawracające lub przewlekłe bakteryjne stany zapalne istniejące w organizmie. W uszkodzonych kłębkach dochodzi do zwiększonej przepuszczalności ich błony filtracyjnej dla białek i krwinek czerwonych.
Objawy zapalenia kłębków nerwowych
- silne bóle w okolicy lędźwiowej
- ograniczona ilość oddawanego moczu w ciągu doby
- obrzęk górnej części tułowia – przeważnie twarzy
- krwiomocz
- niewielki białkomocz
- osłabienie
- utrata łaknienia
- nudności wymioty
- bóle głowy
- bladość skóry
- senność
- apatia
- wzrost ciśnienia tętniczego
- mocz ciemny
- drgawki
Choroba często kończy się pełnym wyzdrowieniem, czasem przechodzi w postać przewlekłą
W ostrym zapaleniu nerek stosuje się dietę odciążającą chory narząd, z diety należy wykluczyć produkty białkowe, ponieważ wysokie stężenie białka nasila proces jego filtracji, jednocześnie może uszkodzić nerki. Ograniczeniu podlega również mleko oraz produkty bogate w potas i fosfor.
