Wrzód trawienny polega na powstaniu owrzodzeń żołądka i dwunastnicy (pierwszym odcinku jelita cienkiego), głównie w skutek żrącego działania wytwarzanych w żołądku w nadmiarze kwasu solnego i pepsyny. w wielu przypadkach stan ten nie powoduje żadnych dolegliwości, jednak częściej występują:
- nawracające napady bólów w nadbrzuszu (tzw. dołku sercowym, tuz poniżej mostka)
- niestrawność
- utrata apetytu
- chudnięcie
- wymioty ze śladami krwi
- czarne stolce zawierające częściowo strawiona krew
- krwotok w razie przeżarcia przez owrzodzenie większego naczynia krwionośnego w ścianie żołądka, czasem jest to pierwszy objaw owrzodzenia
- ból pleców w skutek szerzenia się owrzodzenia dwunastnicy, na sąsiednią trzustkę
- napad silnych bólów brzucha, prowadzący do wstrząsu i zapaści, w razie powstania dziury w ścianie żołądka. Wyciekająca treść żołądkowa wywołuje ostre zapalenie otrzewnej, albo ropień między pętlami jelita. Perforacja jest stanem wymagającym natychmiastowej pomocy medycznej
- wymioty zawierające fragmenty pokarmów spożytych przez kilkoma godzinami
- Większość owrzodzeń trawiennych
Przyczyny wrzodów żołądka
Większość owrzodzeń trawiennych ma związek z przewlekłym nieżytem błony sluzowej żołądka, stan ten jest spowodowany przez zakażenie bakterią Helikobakter pylori.
nieżyt żołądka powoduje zaburzenie równowagi wydzielania kwasu solnego i pepsyny w stosunku do substancji chroniących ścianę jelit, a mianowicie śluz i prostaglandyn (związków o charakterze hormonalnym, które, grają pewną rolę w procesach zapalnych). Również inne czynniki sprzyjają powstaniu owrzodzenia trawiennego:
- przyjmowanie pewnych leków jak aspiryna lub niesteroidowe leki przeciwzapalne i kortykosteroidy. Mogą one powodować perforację jelit i krwotoki
- palenie papierosów
- czynniki dziedziczne – owrzodzenie dwunastnicy ma tendencję do występowania rodzinnego, zwłaszcza u osób z grupą krwi 0
Nie ma sposobu rozpoznania owrzodzenia żołądka czy dwunastnicy tylko na podstawie badania klinicznego. Objawy nie zawsze jednoznacznie wskazują na miejsce choroby, gdyz ich przyczyną może być kamica żółciowa, zapalenie przełyku i trzustki, a także rak żołądka
Leczenie wrzodów żołądka
- bardzo ważna jest rezygnacja z palenia papierosów i ograniczenie spożywania alkoholu
- czasowa ulgę przynoszą leki zawierające związki glinu i magnezu, które neutralizują kwasy, oraz leki hamujące wytwarzanie kwasu solnego , jako omeprazol.
Wyleczenie jest trwalsze po usunięciu H. pylori. Zwykle wymaga to tygodniowego stosowania anitadyny lub omeprazolu wraz z dwoma antybiotykami – klarytromaycyną i amoksycyliną. Ta terapia trójskładnikowa jest skuteczna u 90% pacjentów. Zaleca się powtórzenie badania endoskopowego po 6 tygodniach od zakończenia terapii trójskładnikowej. Jeśli w tym czasie nie dojdzie do wygojenia owrzodzeń, można ponownie pobrać wycinek biopsyjny, by wykluczyć tło nowotworowe.
Wrzody dwunastnicy
Owrzodzenie dwunastnicy zdarza się cztery razy częściej niż owrzodzenie żołądka . To ostatnie występuje u kobiet po 50 roku życia i u zażywających niesteroidowe leki przeciwzapalne. Choroba atakuje też osoby żyjące w trudnych warunkach socjalnych.
Na wrzód trawienny cierpi w ciągu swego życia 5-10% populacji. Roczna zapadalność na tę chorobę wynosi 1-3 przypadki na 1000 osób. zachowawcze leczenie owrzodzeń przynosi bardzo dobre rezultaty jeśli uda się wykorzenić H. pylori, nawroty należą do żadkości i nie ma potrzeby długotrwałego, a bardzo kosztownego leczenia środkami hamującymi produkcję kwasu.
Zupełne usunięcie H. pylori eliminuje tez ryzyko powikłań, w tym zmniejsza zagrożenie rakiem i chłoniakiem. Leczenie operacyjne jest zazwyczaj skuteczne lecz u około 10% pacjentów może dojść do nawrotu. Po częściowej resekcji żołądka zdarza się zbyt szybkie jego opróżnianie, co objawia się występowaniem po posiłku silnych potów, kołataniem serca i wzdęciem brzucha, a czasem też biegunka, anemia i ścieńczeniem kości. Owrzodzenia dwunastnicy mają tendencję do samoistnego gojenia się, gdy z wiekiem żołądek zaczyna wytwarzać mniej kwasu. Owrzodzenie żołądka natomiast zdarza się w podeszłym wieku częściej.