Ospa wietrzna jest powodowana przez wirusa ospy wietrznej  i półpaśca, odpowiedzialnego za dwie różne choroby: ospę wietrzna i półpasiec. Szerzy się drogą kropelkową, a chorą osobę uznaje się za zakażającą, do puki nie odpadną ze skóry wszystkie strupy. Półpasiec zdarza się częściej u dorosłych i jest spowodowany przez reaktywację wirusa , który w stanie utajenia przetrwał w komórkach nerwowych rdzenia kręgowego, następującą w chwili spadku odporności. U dorosłych wysypka może być szczególnie nasilona . zakażenia towarzyszące wymagają intensywnego leczenia.

Objawy ospy wietrznej u dzieci

• wysypka,
• niewielka gorączka.

Objawy ospy wietrznej u dorosłych

• gorączka,
• złe samopoczucie,
• ból głowy,
• wysypka rumieniowata.

Prawdziwa wysypka ospowa , jednakowa u dorosłych i u dzieci ma wygląd różowoczerwonych niewielkich uniesionych plamek, które przemieniają się w pęcherzyki. Plamki mają owalny zarys i w nieregularnych odstępach czasu pojawiają się grupami w ciągu kilku dni.

Zmiany przechodzą pewien cykl: różowa plamka – pęcherzyk strupek. Po pewnym czasie strupy odpadają , odkrywając niezmieniona skórę. W pełni rozwinięta ospa wietrzna cechuje się równoczesnym występowaniem zmian w różnych fazach rozwoju.

Typowa wysypka rozprzestrzenia się ku centralnym obszarom ciała na tułowiu, twarzy, owłosionej części głowy i na kończynach górnych. W ciężkich przypadkach zmiany mogą obejmować  całe ciało, ale wtedy i najgęściej szerzą się ku środkowi.

Pęcherzyki tworzą się też na błonach śluzowych jamy ustnej, gardła, nosa oraz na spojówkach oczu. Może to być przyczyną dolegliwości, takich jak ból gardła, kaszel, czy łzawienie, które ustępują w miarę  gojenia się zmian.
Osoby chore zakażają do chwili wyschnięcia strupów, oddzielenia się ich od skóry i odpadnięcia.

Mniej więcej po dwóch tygodniach od zakażenia swędzące czerwone plamki przybierają postać  pęcherzyków. Mazidło z kalamina przyśpiesza ich wysychanie i łagodzi świąd.

choroba występuje u większości dzieci we wczesnych latach. Przebywa ja około 90% ludzi . Korzystniejsze jest zachorowanie w dzieciństwie, gdyż rozwija się wówczas odporność na wirusa tego typu, co chroni przed wystąpieniem ospy wietrznej  w okresie dojrzałości, gdy przebiega ona ciężej.

Nie jest znane leczenie przyczynowe, z reguły wystarcza zastosowanie leków łagodzących świąd lub mazidło z kalaminą lub talk. W razie wtórnych zakażeń skóry korzysta się z antybiotyków w postaci kremów lub w tabletkach. W ciężkich postaciach choroby , np. u pacjentów otrzymujących leki immunosupresyjne (np. po oparzeniach), można doustnie lub  we wstrzyknięciach zastosować lek przeciwwirusowy acyklowir.

Podanie w ciągu 48 godzin od kontaktu ze źródłem zakażenia immunogluboliny skierowanej przeciwko wirusowy ospy wietrznej – półpaśca, może zmienić przebieg choroby lub jej zapobiec . Acyklowir stosuje się profilaktycznie  u narażonych pacjentów  o osłabionej odporności.

Trzeba nakłaniać pacjentów by mimo dość intensywnego świądu skóry powstrzymywali się od drapania, gdyż mogą pozostać blizny. Drapanie staje się tez powodem wtórnych zakażeń bakteryjnych, zwykle paciorkowcami lub gronkowcami. Zazwyczaj choroba ustępuje po 14-21 dni. Zaleca się by dzieci nie chodziły do szkoły przez 14 dni.

Powikłania ospy wietrznej

Powikłania u dzieci są dość rzadkie u dzieci, częściej występują u dorosłych

• wtórne zakażenia skóry, które należą do najczęstszych powikłań u dzieci,
• zapalenie płuc może może na nie wskazywać przyśpieszenie oddychania. W obrazie rentgenowskim zapalenie płuc objawia się występowaniem w miąższu płucnym bardzo drobnych guzków, które w okresie zdrowienia wapnieją i są już stale widoczne na kolejnych zdjęciach,
• krwotoczna postać ospy wietrznej (wylew krwi do wnętrza pęcherzyków,
• zapalenie mózgu w połączeniu z zapaleniem płuc i powikłaniami krwotocznymi, co zdarza się zwykle tylko u osób bardzo starych lub z obniżoną odpornością.

U dzieci z reguły dochodzi do pewnego wyzdrowienia. U osób dorosłych choroba może przebiegać dużo ciężej. Powikłania w rodzaju zapalenia płuc czy zapalenia mózgu, a także postać krwotoczna , nadają jej toksyczny i ciężki przebieg, jednak i w tedy normą jest całkowity powrót do zdrowia.

Zagrożenie dla życia ospa wietrzna może stanowić u osób z obniżona odpornością , staja się w tedy konieczne szczególne sposoby postępowania. Stan takich pacjentów poprawia stosowanie immunoglobuliny i acyklowiru. Nawroty ospy wietrznej zdarzają się bardzo rzadko.

unikanie kontaktu z osoba zagrożona zwykle wystarczy, by zapobiec  chorobie, jednak wg obecnych poglądów nie należy chronić dzieci przed tym zakażeniem, gdyż we wczesnej fazie życia przebiega ono znacznie łagodniej niż później.

Jak sobie radzić

• Jeśli zmiany skórne są bardzo swędzące:

-mozna zastosować miksturę cytrynową

nie używać kortyzony i w ogóle preparatów zawierających kortykosteroidy. Zewnętrznie można stosować środki przeciwświądowe i przeciwalergiczne

• Nie rozdrapywać pęcherzyków, nie zdrapywać strupków, grozi to wtórną infekcją  i powstaniem szpecących blizn
• Gdy wystąpi gorączka i ogólne złe samopoczucie  przyjmować odpowiednie lekarstwa
• Dzieci chore na ospę nie muszą koniecznie leżeć w łóżku  przez czas choroby, chyba, ze bardzo źle się czują

Choroba inwazyjna wywołana przez pierwotniaka  – rzęsistkapochowowego, Rzęsistek bytuje  w pochwie, cewce moczowej, w gruczole krokowym. Znany jest tylko w postaci – trofozoitu.

Rzeżączka jest rozpowszechniona na całym świecie, występuje częściej u kobiet niż u mężczyzn. Zarażenie następuje w czasie  stosunku płciowego lub pośrednio, np. przez wspólne używane przedmioty do mycia, bieliznę, urządzenia  sanitarne, narzędzia lekarskie itp., oraz w czasie porodu, gdy matka zaraża noworodka.

Przebieg rzęsistkowicy może być bezobjawowy lub przebiegać  w postaci ostrej i przewlekłej. W ostrej rzęsistkowicy pochwy  występują upławy, świąd, pieczenie, a w razie  dołączenia się zakażenia rzęsistkowicą dróg moczowych – świąd , pieczenie  i ból w cewce, częstomocz lub parcie  na mocz oraz bóle w podbrzuszu.

W rzęsistkowicy u mężczyzn występują objawy zapalenia napletka  i cewki moczowej oraz pęcherza moczowego. W przewlekłej rzęsistkowicy często dołączają się  objawy przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego.

Rozpoznanie polega na stwierdzeniu  rzęsistka w wydzielinie szyjki macicy, pochwy, cewki moczowej, gruczołu krokowego, w nasieniu lub osadzie moczu. W leczeniu najczęściej stosuje się najczęściej Aminitrozol, Metronidazol i do płukania pochwy Vagothyl. W zapobieganiu  ważna sprawą  jest unikanie przypadkowych stosunków  płciowych, w zwalczaniu  – badania profilaktyczne  i leczenie środowiskowe.

Nadczynność przytarczyc wtórna

Wtórna nadczynność przytarczyc charakteryzuje się wzrostem wydzielania  PTH wywołanym przewlekłą hipokalcemią spowodowana różnymi stanami chorobowymi.

Przyczyny przewlekłej hipokalcemii, prowadzącej do wtórnej  nadczynności przytarczyc:

• przewlekła niewydolność nerek
• zespoły złego wchłaniania
• niedobór witaminy D

Objawy kliniczne ; mogą występować objawy związane z hipokalcemią, takie jak drętwienie kończyn, tężyczka, niepokój, depresja. Jednocześnie występuja objawy choroby podstawowej, będącej przyczyną hipokalcemii.

Badania laboratoryjne:

• podwyższone stężenie PTH
• obniżone, lub zbliżone do dolnej granicy normy stężenia wapnia w surowicy

Trzeciorzędowa nadczynność przytarczyc

Jest następstwem wtórnej nadczynności. Długotrwale stymulowane przez hipokalcemię gruczoły przytarczyczne ulegają autonomizacji. P zlikwidowaniu przyczyny hipokalcemii nie wraca sprzężenie  zwrotne między stężeniem wapnia a czynnością przytarczyc.

Najczęściej do sytuacji takiej dochodzi u chorych z przewlekłą niewydolnością  nerek, dializowanych lub po przeszczepie nerki.

Objawy kliniczne nadczynności przytarczyc:

• bóle kości, świąd skóry, zwapnienia w tkankach. Mogą również występować  inne objawy, takie jak w pierwotnej nadczynności przytarczyc

Atopia: genetycznie uwarunkowana skłonność organizmu do nadmiernego reagowania na czynniki zewnętrzne. Atopia może dotyczyć różnych okolic ciała: skóry, spojówek lub błon śluzowych nosa.

Atopowe zapalenie skóry (egzema atopowa): Atopowe zapalenie skóry (AZS) należy do schorzeń dermatologicznych, lecz choć występuje na skórze jest objawem atopii, czyli wyrazem patologicznej reakcji immunologicznej.

Przebycie AZS w dzieciństwie może być sygnałem o zwiększonej predyspozycji do zachorowania na inne cięższe postaci atopii. Z badań statystycznych wynika, że 30% dzieci wyrasta z atopii, natomiast 25% chorych w późniejszym okresie życia może rozwinąć astmę atopową lub alergiczny nieżyt nosa.

Objawy atopowego zapalenia skóry

rumieniowe, sączące się, pokryte strupami zmiany

• u dzieci na twarzy i w okolicach stykających się z pieluszką, na kończynach,
• u dorosłych w zgięciach łokci, kolan, powiek, szyi oraz w okolicy nadgarstków silny świąd.

Przyczyny atopowego zapalenia skóry

alergia pokarmowa; częste zmiany temperatury, wilgotności otoczenia ; środki zapachowe do zmiękczania tkanin, wełniana odzież

Ryzyko zachorowania rośnie jeśli ktoś w rodzinie  cierpi na choroby alergiczne

Powikłania atopowego zapalenia skóry

U chorych z utrzymującym się atopowym zapaleniem skóry w młodym wieku może dojść do rozwoju zaćmy.

Zaczerwienienie, wypryski, obrzęki, swędzenie tak nieznośne,że staje się  życiowym problemem – alergie skórne to dla uczulonych prawdziwe utrapienie. Niemal każdy reaguje zaczerwienieniem skóry i obrzękiem na jad wprowadzony przez ukąszenie owada . Osoby nadwrażliwe mogą reagować zmianami na skórze również na kontakt z niektórymi metalami,  związkami chemicznymi lub spożycie uczulających pokarmów.

Pokrzywka alergiczna

Objawy pokrzywki alergicznej

• bąble od małych 0,5 cm do wielkich o średnicy 20 cm,
• świąd, rumień na skórze,
• wysypka.

Przyczyny pokrzywki alergicznej

Alergia na leki, pokarmy, użądlenia lub ukąszenia przez owady. pokrzywka może być jednym z pierwszych objawów wirusowego zapalenia wątroby, mononukleozy, różyczki

Ryzyko zachorowania
Rośnie przy skłonności do alergii. Niektóre leki mogą pogarszać przebieg choroby

Powikłania pokrzywki alergicznej

Ostry obrzęk gardła i krtani grożący uduszeniem

Alergiczne kontaktowe zapalenie skóry

Objawy alergicznego kontaktowego zapalenia skóry

• rumień o wyraźnych krawędziach,
• obrzęk z tworzeniem się pęcherzy,
• świąd,
• łuszczenie się naskórka.

Przyczyny alergicznego kontaktowego zapalenia skóry

Ostry lub przewlekły stan zapalny wywołany przez substancję kontaktującą  się ze skórą np.:

• używane przez wiele lat leki, głównie do stosowania zewnętrznego – maści, kremy,
• substancje chemiczne wytwarzane przez rośliny, np. bluszcz jadowity,
• substancje chemiczne wytwarzane przy produkcji obuwia i odzieży (garbniki, farby),
• metale (chrom, nikiel),
• barwniki oraz kosmetyki,
• lateks.

Diagnostyka alergicznego kontaktowego zapalenia skóry

Identyfikacja substancji wywołującej objawy jest trudna , wykonuje się tzw. próby płatkowe – przykładając do skóry standardowy zestaw alergenów kontaktowych.

Powikłania alergicznego kontaktowego zapalenia skóry
Doprowadzenie do stanu przewlekłego.

Alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa i katar sienny

Objawy alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa

• okresowe lub całoroczne kichanie,
• katar, zatkanie nosa,
• świąd,
• zapylenie spojówek i gardła,
• świąd kącików ust,
• łzawienie,
• wodnista wydzielina nosa,
• ból w okolicy czołowej głowy,
• drażliwość,
• w ostrych przypadkach mogą wystąpić zaburzenia łaknienia,
• depresja,
• bezsenność.

Przyczyny alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa

Przenoszone wiatrem pyłki drzew (dębu, wiązu, brzozy, olchy), traw (tymotki, bermuda) oraz chwastów (ostu, babki). Zapalenie mogą tez wywołać zarodniki grzybów.

Powikłania alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa

Zapalenie zatok.

Atopowe zapalenie skóry

Objawy atopowego zapalenia skóry

• rumieniowe, sączące się, pokryte strupami zmiany. U dzieci na twarzy, w okolicach stykających się z pieluszką, na kończynach. U dorosłych w zgięciach łokci, kolan, powiek, szyi oraz okolicy nadgarstków,
• silny świąd,

Przyczyny atopowego zapalenia skóry

• alergia pokarmowa,
• częste zmiany temperatury i wilgotności otoczenia,
• środki zapachowe do zmiękczenia tkanin,
• wełniana odzież.

Ryzyko zachorowania na atopowe zapalenie skóry

Rośnie jeśli w rodzinie ktoś cierpi na choroby alergiczne.

Powikłania atopowego zapalenia skóry

U chorych z utrzymującym się atopowym zapaleniem skóry  w młodym wieku może dojść do rozwoju zaćmy.

Najczęściej występujące alergeny

Uczulać może wszystko od światła słonecznego po syrop z bzu czarnego. Alergenem mogą okazać się substancje, które dotąd nam nie szkodziły. Jeśli zaobserwujemy u siebie takie objawy jak zmiany skórne, katar sienny, astmę, łzawiące oczy, powinniśmy wykonać testy. One wykażą nam co nam szkodzi. Alergii nie da się niestety całkowicie wyeliminować , ale trzeba całkowicie unikać kontaktu z alergenami. Należy pamiętać, by nie dać się pokonać pyłkom roślinnym, roztoczom, sierści i innym czynnikom uczulającym.

Pyłki roślin

Alergia na pyłki roślin objawia się najczęściej katarem siennym, zapaleniem spojówek, nieżytem gardła, rzadziej astmą oskrzelową. Jest sezonowa, dlatego warto się interesować kiedy w naszej okolicy kwitną poszczególne gatunki.

Jak można sobie pomóc

• w okresie pylenia nie wybieraj się na wycieczki za miasto,
• wychodź na spacery pod wieczór, kiedy stężenie pyłków jest mniejsze,
• jeśli musisz spacerować tam, gdzie pylą trawy i drzewa, załóż okulary przeciwsłoneczne,
• po powrocie ze spaceru umyj twarz i ręce,
• nie zdejmuj kurtki w pokoju , w którym będziesz spać (by nie wdychać w nocy pyłków przyniesionych z podwórka),
• od wiosny do jesieni zamykaj na noc okna w sypialni,
• przed snem spłukuj włosy by nagromadzone na nich pyłki nie drażniły w nocy dróg oddechowych,
• używaj do spania materaca z gąbki,
• usuń z sypialni wszystkie kwiaty, nie przynoś do domu polnych bukietów,
• staraj się by temperatura w mieszkaniu nie przekraczała 19 stopni,
• jeśli masz ogródek, koś trawę często  i nisko, by zapobiec kwitnieniu i pyleniu,
• planuj urlop raczej w górach ( niższe stężenie pyłków powyżej 1000 m.n.p.m) lub nad morzem,
• nie otwieraj okien podczas jazdy samochodem,
• smaruj nos wewnątrz odrobina wazeliny.

Roztocze kurzu domowego

Te mikroskopijne pajęczaki można znaleźć zwłaszcza w ciepłych i wilgotnych i rzadko wietrzonych pomieszczeniach, wśród tapicerowych mebli, kotar, zasłon, dywanów, a także pościeli. Najlepiej czuja się w temperaturze od 21 do 28 stopni, a poniżej 15 przestają się rozmnażać i giną. Uczulenie na roztocze łączy się zwykle z astmą i katarem.

Jak można sobie pomóc

• często wietrz mieszkanie,
• nie ustawiaj w pokoju nawilżacza, nie susz tam prania,
• unikaj w domu mebli, ciężkich zasłon, kotar, otwartych półek z książkami, słomianych koszy,
• Poproś by nie trzepano niczego w twojej obecności,
• Odczekaj godzinę nim wejdziesz do posprzątanego pokoju,
• nie używaj puchowych kołder, poduszek, śpiworów, unikaj pledów i ubrań z wełny,
• na materac, kołdry i poduszki załóż specjalne pokrowce, które nie przepuszczają roztoczy,
• materace i poduszki odkurzaj co najmniej raz w tygodniu,
• wszystkie przytulanki małego alergika regularnie pierz , a raz na jakiś czas wkładaj na całą dobę do zamrażalnika,
• kiedy na dworze jest mróz, wietrz pościel, puchate zabawki oraz materace.

Sierść i wełna

Najsilniejsze alergeny pochodzenia zwierzęcego to naskórek kota i sierść konia. Uczula sierść lub włosie konia, psa, krowy, królika, mocz kota, psa, świnki morskiej, ślina psa, kota. Alergizować mogą również: wełna owcza, kozia, wielbłądzia oraz futra różnych zwierząt. nie ma psów niegroźnych dla alergików (rasy krótkowłose mają aktywny alergen w naskórku). U osób uczulonych nawet niewielka ilość alergenu zwierzęcego może wywołać poważne objawy  alergii, a zwłaszcza astmy. Inne możliwe objawy to:

• przewlekły katar,
• zapalenie spojówek,
• egzema.

Jak możesz sobie pomóc

• nie używaj rzeczy wykonanych z futra lub z wełny,
• jeśli jesteś uczulony na kota to unikaj trzymania go w domu i kontaktów z ludźmi, którzy maja koty,
• jeśli jesteś uczulony na psa to unikaj kontaktu z tymi zwierzętami,
• osoby uczulone na sierść konia nie powinny jeździć konno.

Zarodniki grzybów i pleśni

Największe stężenie tych alergenów w powietrzu panuje w czasie ciepłego, wilgotnego lara i jesieni. Pleśnie i grzyby wywołują przede wszystkim zapalenie spojówek nosa, niedrożność nosa  i zatok, rzadziej napady kichania i astmę oskrzelową.

Jak możesz sobie pomóc

• nie używaj nawilżaczy ani klimatyzatorów, lecz jedynie oczyszczaczy powietrza,
• dopilnuj by pomieszczenia w których jest dużo pary wodnej były dobrze wentylowane,
• podłogę w  łazience wycieraj do sucha,
• usuwaj czarny pleśniowy nalot na płytkach w łazience,
• produkty spożywcze przechowuj w suchym miejscu albo w czystej lodówce,
• produkty pokryte pleśnią wyrzucaj w całości,
• nie hoduj roślin doniczkowych prócz kaktusów,
• unikaj tapet i  dywanów,
• nie chodź do wilgotnej piwnicy,
• nie chodź do sauny,
• usuwaj resztki jedzenia, myj często pojemnik na chleb,
• nie jedz orzechów, serów pleśniowych, sosu sojowego, owoców nieprawidłowo suszonych,
• sprawdzaj czy soki owocowe, dżemy są niezapleśniałe,
• staraj się nie spędzać wakacji w starych drewnianych domach,
• nie zostawiaj prania w pralce, co pewien czas myj ją od wewnątrz,
• często myj osłony natryskowe,
• wieszaj pranie w suchych pomieszczeniach,
• zagrożone pleśnią powierzchnie myj roztworem sody oczyszczonej, większość pleśni nie lubi środowiska zasadowego.

Inne

Oprócz tych najbardziej znanych jest jeszcze wiele innych substancji, które uczulają. Jeszcze do niedawna jednym z najpopularniejszych domowych alergenów było pierze -  w dodatku znakomita pożywka dla roztoczy kurzu domowego. Silnym alergenem są też dafnie  (rozwielitki), czyli popularny pokarm dla rybek, odchody karaluchów i mąka pszenna. Wszystkie one wywołują zwykle katar alergiczny i zapalenie spojówek, rzadziej wysypki.

Jak możesz sobie pomóc

Nie trzymaj puchowych poduszek, kołder, kurtek, śpiworów, ale także ptaków . Jeśli jesteś uczulony na pokarm dla rybek niestety nie możesz ich hodować. Niektóre przypadki alergii są skutkiem zapalenia wywołanego w tkankach przez pewne typy bakterii np. gronkowca i grzyby. Tkanki stają się wówczas bardzo wrażliwe na kontakt z kurzem, pyłkami, niektórym rodzajem pożywienia czy roślin, zwierzętami i silnymi zapachami. Alergia jest odpowiedzią układu immunologicznego, a nie chorobą samą w sobie. W walce z wolnymi rodnikami, bakteriami, grzybami chorobotwórczymi i w stymulowaniu układu odpornościowego doskonale sprawdza się:  Polinesian Noni, ParaProtex, Nopalin i AC Zymes.

Jak sobie radzić

• unikać substancji, o których wiadomo, ze wywołują reakcje uczuleniowe
• powstrzymać się od drapania
• stosować leki przeciwalergiczne, zarówno wewnętrznie jak też ewnętrznie

Alergiczny nieżyt nosa  to zespół objawów klinicznych wywoływanych przez Ig – zależną reakcję zapalna błony śluzowej nosa na alergen. Charakterystycznymi objawami ANN są: wycinek wodnistej wydzieliny nosa, uczucie zatkania , spowodowane obrzękiem błony śluzowej nosa, świąd oraz kichanie.

Objawy nieżytu nosa:

• wyciek wodnistej wydzieliny nosa
• uczucie zatkania, spowodowane obrzękiem błony śluzowej nosa
• świąd oraz kichanie

Tradycyjnie  Alergiczny Nieżyt Nosa dzieli się na sezonowy, całoroczny oraz zawodowy nieżyt nosa. Kryteria rozpoznania okresowego alergicznego nieżytu nosa to występowanie objawów przez mniej niż 4 dni w tygodniu i dłużej niż 4 tygodnie rozpoznaje się przewlekły nieżyt nosa.

Alergiczny nieżyt nosa jest czynnikiem ryzyka rozwoju astmy, często z nią współistnieje lub wyprzedza jej pojawienie się. Na ścisły związek tych schorzeń wskazuje proponowane pojęcie „alergicznego zapalenia nosa i oskrzeli”Dlatego u pacjentów z przewlekłym.

Alergicznym nieżytem nosa należy również przeprowadzić diagnostykę w kierunku astmy. Większość chorych na astmę ma objawy sezonowego lub całorocznego nieżytu nosa. U wielu chorych na alergiczny nieżyt nosa obserwuje się zwiększoną wrażliwość oskrzeli na metacholinę lub histaminę.

Objawy alergicznego nieżytu nosa:

Alergiczny nieżyt nosa objawia się następująco (może wystąpić tylko jeden z objawów):

• świąd nosa
• wyciek wodnistej wydzieliny
• kichanie
• uczucie zatkania nosa