Łuszczyca jest częsta przewlekłą niezakaźna chorobą skóry. Powoduje powstawanie na skórze łuszczących się i swędzących ognisk. Najczęstszym umiejscowieniem zmian są okolice stawów łokciowych, kolanowych oraz owłosiona część głowy.
Do częstszych odmian łuszczycy należą:
- Łuszczyca plackowata
Spotyka się ją najczęściej; zwana również łuszczyca pospolitą. Jej ogniska są umieszczone nad powierzchnię skóry, zaczerwienione i pokryte łuskami , pomiędzy zmianą a okoliczną skórą widoczna jest ostra granica. Podobne zmiany stwierdza się często w okolicy kolan i łokci od strony prostowników, gdzie ruchy w stawach powodują napinanie skóry. Lekkie zadrapanie płytki odkrywa jej jaśniejsza warstwę z wyraźniejszymi łuskami.
- Łuszczyca kropelkowa
Tę postać spotyka się często u dzieci i młodzieży. Na tułowiu i na palcach mogą się z nagła pojawiać małe czerwone i łuszczące się grudki. Dwie trzecie pacjentów z tą postacią choroby niedawno przebyła infekcje gardła.
- Łuszczyca łojotokowa
Czerwone i łuszczące się zmiany występują na owłosionej części głowy, ramionach, w dołach pachowych, pachwinach, na twarzy i za małżowinami usznymi.
- Łuszczyca paznokciowa
U ponad połowy pacjentów stwierdza się charakterystyczne zmiany na paznokciach w postaci dołków, podłużnego rowkowania oraz oddzielania się paznokcia od podłoża.
Do rzadszych postaci zalicza się
- Łuszczyce krostkową. Ta odmiana ma często cięższy przebieg. Na rękach i stopach występują niewielkie pęcherzyki wypełnione ropą, która nie ma jednak właściwości zakaźnych.
- Odwrócona postać łuszczycy. Najczęstsza u ludzi starszych. Duże zaczerwienione ogniska pojawiają się w fałdach skóry, często w pachwinach pod pachami, u kobiet pod piersiami.
- Erytrodermię łuszczycową.
Zmiany występują na całym ciele, powierzchnia skóry staje się czerwona i pokryta łuskami. Może wystąpi pod wpływem pewnych leków lub po odstawieniu wcześniej stosowanych steroidów.
Przyczyny łuszczycy
Łuszczyca jest skutkiem wytwarzania nowych komórek, który w tempie szybszym niż ich ubywanie, w skutek czego zwiększa się jej grubość. W rozwoju łuszczycy uczestniczy wiele czynników:
- predyspozycje genetyczne – u 2/3 pacjentów,
- choroba autoagresyjna – nieprawidłowa reakcja odpornościowa. Pod wpływem zetknięcia się z wirusem lub bakterią dochodzi do aktywacji podgrupy krwinek białych (limfocytów T), które zwracają się przeciwko własnym białkom w skórze. Wzbudza to odczyn zapalny i powoduje nadmierne mnożenie się jej komórek. Objawy łuszczycy mogą się nasilać pod wpływem:
-urazu – np. zranienia skóry, użądlenia owadów czy oparzenia
-leków przeciw nadciśnieniowych, przeciwzapalnych i przeciwdepresyjnych
- infekcji wirusowej lub bakteryjnej,
- alkoholu,
- otyłości,
- stresu,
- chłodnej pogody,
- oparzeń słonecznych lub niedostatku światła słonecznego.
Łuszczyce rozpoznaje się na podstawie obrazu klinicznego. Trudności mogą sprawić zmiany przypominające inne choroby skóry. Charakterystyczne zmiany łuszczycowe są suche, czerwone pokryte srebrzystymi łuskami. Po zdrapaniu powierzchniowej ich warstwy ukazuje się warstwa bielsza i bogatsza w łuski.
Jak sobie radzić
- Łuski ostrożnie usuwać używając ciepłej wody
- Zmienione części skóry zmiękczać odpowiednimi kremami. Zwykle dochodzi pod ich wpływem do oddzielenia łusek i odsłania się wtedy zaróżowiona skóra
- Do mycia głowy używać szamponów siarkowych oraz zawierających smołę węglową. Aptekarz doradzi
- Promienie słoneczne często, choć nie zawsze pomagają
