To zakażenie grzybicze, które może być zlokalizowane w jamie ustnej, w przewodzie pokarmowym, na skórze, a także w obrębie sromu, pochwy i odbytu. Choroba występuje zarówno u dzieci, niemowląt jak i dorosłych, a charakter objawów zależy od umiejscowienia.

Grzyby Candida albicans należą do prawidłowej flory drobnoustrojowej jamy ustnej, pochwy, skóry, a także przewodu pokarmowego. Jednakże w pewnych okolicznościach jak cukrzyca lub osłabienie odporności , mogą się nadmiernie rozmnażać i nabierać cech chorobotwórczych (patogennych).

Objawy skórne kandydozy

• w wilgotnych i ciepłych okolicach skóry, np. u kobiet pod piersiami czy fałdach skóry osób otyłych, występują czerwone swędzące, płytkowe zmiany skóry osób otyłych, występują czerwone, swędzące, płytkowe zmiany
• ogniska choroby mogą też obejmować ręce i paznokcie osób, które muszą w pracy korzystać z gumowych rękawic ochronnych lub ciągle stykają się z wodą(np. przy zmywaniu naczyń), zmiany polegają na zgrubieniu skóry w okół łożyska paznokci.
• drożdżyca jest przyczyna pieluszkowego zapalenia skóry u niemowląt , bolesnej, uniesionej nad powierzchnią , skóry czerwonej wysypki, czasem z krostami, zlokalizowanej głównie w szczelinie pośladkowej i w okolicy sromu.

Objawy ustne kandydozy

• na wyściółce jamy ustnej i gardła pojawiają się białe plamy często o wyglądzie zwitków waty, czemu towarzyszy uogólniona bolesność. Czasem równocześnie dochodzi do zapalenia dziąseł w okół protez zębowych – rozlanego rumienia obejmującego podniebienie  i inne okolice błony śluzowej
• zapalenie kątów ust powodujące ich pękanie  i rozpadliny
• utrudnianie połykania  wskutek szerzenia się procesu zapalnego na przełyk, a w części przypadków także bolesność języka

Objawy genitalne kandydozy

• nadmierny rozwój C. albicans w pochwie wywołuje stan zapalny. Obok cech zapalenia pojawia się gęsta, biała, śmietankowata wydzielina  i dokuczliwy świąd, a także obrzęk i bolesność błony śluzowej  wyścielającej pochwę
• u mężczyzn po kontakcie seksualnym z zakażona osoba może się pojawić bolesność prącia.

Kandydoza jest zwykle wywołana przez gatunek grzyba Candida albicans. Strzępki nici różnych odmian tego grzyba wnikają w błonę śluzową, powodując powierzchniowe jej zapalenie .

Zapalenie może mieć tło jatrogenne (związane ze stosowanym leczeniem), np. występować po przyjmowaniu  pewnych leków. Niektóre z nich np. antybiotyki, zażywanie w inhalacjach steroidy bądź środki antykoncepcyjne, zaburzają równowagę w ustroju, co umożliwia mnożenie się grzybów. W części przypadków drożdżycy towarzyszą zaburzenia endokrynne gruczołów wydzielania wewnętrznego), jak choroba Addisona czy niedoczynność tarczyc.

Chorobę rozpoznaje się na podstawie wyglądu zmian, gdyż są one bardzo typowe, zwłaszcza gdy chodzi o jamę ustną, ale także o pochwę. W razie wątpliwości diagnostycznych można dokonać mikroskopowej identyfikacji Gram – dodatnich (barwiących się metodą Grama) komórek drożdży w wymazach pobranych  z ogniska choroby. Pod mikroskopem łatwo dostrzec  strzępki grzyba. Znacznie czulsza metoda jest posiew wydzieliny z pochwy.

Rozpoznanie drożdżycy przełyku polega na oglądaniu  endoskopowym i posiadaniu wyskrobin pobranych ze ścian przełyku bęź na badaniu mikroskopowym drobnego wycinka zmienionej śluzówki.

Kandydozę leczy się zwykle środkami przeciwgrzybicznymi, stosowanymi miejscowo na ogniska choroby. Kandydozę jamy ustnej skutecznie leczą środki w płynie, a w wypadku zmian skórnych najlepiej posłużyć się nystatyna w kremie lub tabletkach.

Zakażenia pochwy leczy się również lekami stosowanymi miejscowo: w obrębie sromu stosuje się kremy, pessaria lub globulki wprowadzane bezpośrednio do pochwy. Do leczenia zakażeń jelitowych służy nystatyna w tabletkach. U pacjentów  osłabieniem układu odpornościowego może dojść do kandydozy układowej, stanowiącej zagrożenie dla życia.

Jak sobie radzić

• Utrzymywać stopy w nienagannej czystości. Muszą być one suche, dotyczy to zwłaszcza  przestrzeni między palcami. Unikać stanów , które sprzyjają zmiękczaniu skóry stóp, na przykład po dłuższym  pływaniu, dobrze osuszyć  stopy.
• Codziennie zmieniać skarpety lub pończochy
• Nosić skarpetki wełniane  i bawełniane, gdyż są bardziej wsiąkliwe. Unikać syntetycznych
• nie nosić ciasnego obuwia ! Nosić sandały, a buty zmieniać również w ciągu dnia.
• Jeśli objawy grzybicy są wyraźne  i dolegliwości z nią związane  są bardzo nasilone, można zastosować leki przeciwgrzybicze . Należy stosować je przez dłuższy czas , nawet, wtedy, gdy zmiany skórne przestają być widoczne, gdyż zmiany powierzchowne  wprawdzie ustępują , ale grzyby dostają się w głąb  gruczołów  potowych i łojowych. Dlatego po zbyt krótkim okresie leczenia  wydobywają się ponownie na powierzchnię skóry i grzybica stóp powraca.
• Kiedy działania pozostają bez efektu. trzeba pamiętać, ze przeciągający się okres takich bezowocnych poczynań  sprzyja uodpornieniu się grzyba. Leczenie jest tym trudniejsze, im bardziej proces chorobowy jest zaniedbany