Jak dbać o zdrowie kości?

Kość wydaje ci się czymś bardzo niezmiennym, twardym, trwałym. Wcale tak nie jest!

To bardzo żywa tkanka, cały czas coś się w niej dzieje. Po pierwsze rośnie (do ok. 16. roku życia u kobiet i do 18. roku u mężczyzn). Po drugie przez cały czas się odnawia – „stara” kość jest wymieniana na „nową”. Szczególnie intensywna przebudowa kośćca ma miejsce w okresie dzieciństwa – w ciągu roku ulega odnowieniu od 50 do 100 proc. całej tkanki (u dorosłego 5-10 proc). Między 16. a 30. rokiem życia każdy z nas osiąga tzw. szczytową masę kostną, czyli największą, jaką mamy w ciągu życia. Potem, niestety, kości szybciej się niszczą niż tworzą. Ich masa zmniejsza się co roku o ok. 1 proc, a u kobiet w okresie menopauzy nawet o 4—7 proc. Czasem ten proces niszczenia jest jeszcze szybszy. Powód to styl życia, który prowadzimy, a szczególnie brak ruchu i zła dieta.

O kości trzeba dbać już od okresu… prenatalnego. Udowodniono, że od diety mamy w czasie ciąży, szczególnie w ostatnich trzech miesiącach, zależy, czy kości noworodka będą miały większą, czy mniejszą tzw. gęstość mineralną, to znaczy, czy będą mniej, czy bardziej nasycone dobrymi minerałami. Na stan kości ogromny wpływ ma też dieta w późniejszym okresie. Przede wszystkim potrzebują one wapnia. Pij więc mleko i jedz jego przetwory: jogurty, kefiry, sery. Sięgaj po ryby; najwięcej wapnia zawierają te, które zjadamy razem z kręgosłupem, np. sardynki, szprotki z puszki. Wapń jest też w warzywach (brokuły, szczypiorek, szczaw, rabarbar), roślinach strączkowych (fasola), niestety z produktów roślinnych przyswaja się znacznie gorzej z powodu obecności błonnika oraz innych związków występujących w roślinach. Po to, żeby organizm mógł przyswoić wapń, potrzebuje odpowiedniej ilości witaminy D. Teoretycznie powinna się ona wytwarzać w skórze pod wpływem promieni słonecznych. Niestety zwykle zbyt mało przebywamy na świeżym powietrzu, a w dodatku dla ochrony przed słońcem smarujemy skórę kremami z filtrami UV. Zabezpieczamy się przed rakiem, ale w skórze powstaje za mało witaminy D. Dlatego warto jeść produkty, które ją zawierają. Szczególnie ryby. Warto sięgać po nie co najmniej dwa razy w tygodniu. Niestety, z badań Instytutu Matki i Dziecka wynika, że polowa dzieci w wieku przedszkolnym ma niedobory wapnia, a aż 99 proc. (!) – witaminy D. U dorosłych jest podobnie. Dlatego coraz więcej osób ma słabe kości. Największym sprzymierzeńcem narządu ruchu jest jednak aktywność fizyczna.

Wrogiem kości jest nadmiar fosforu. Zwykle „zjadamy” go za dużo, gdyż fosforany są dodawane do wędlin, fast foodów, zup w proszku, napojów typu cola, a często nawet do… pieczywa (polepszacze). Duża ilość fosforu powoduje, że z kości „ucieka” wapń. Podobnie działa chlorek sodu zawarty np. w soli, której też używamy o wiele za dużo. Największym wrogiem kości jest jednak niedobór hormonów, szczególnie estrogenów u kobiet, pojawiający się w okresie menopauzy. Estrogeny mają bezpośredni wpływ na komórki kostne, a ich brak powoduje zanik kości. Dlatego w okresie menopauzy kości stają się naprawdę słabe. Na osteoporozę szczególnie narażone są te panie, które przestały miesiączkować przed 50. rokiem życia.

Categories: Porady

Moje Zdrowie

Encyklopedia zdrowia

Jak dbać o zdrowie kości?

Kategorie

Polecamy

Losowe artykuly

Dystrofia mięśniow

Rzęsistkowica

Rak wątroby

Uczulenie na lateks

Biegunka zakaźna

Stres

Zespół przedmiesi�