Do szpitala

Jeśli objawy zatrucia pokarmowego są poważne (silne wymioty, biegunka z domieszką krwi, wysoka temperatura, a do tego dochodzą jeszcze komplikacje ze strony całego organizmu, takie jak gorączka, dreszcze, złe samopoczucie), trzeba jak najszybciej jechać do szpitala. Może bowiem być konieczne podawanie w kroplówce płynów wraz z niezbędnymi elektrolitami, a czasem też podanie antybiotyków. W przypadku podejrzenia zatrucia jadem kiełbasianym lekarz może również podać zastrzyk z surowicy przeciwjadowej. Jeśli podejrzewasz poważne zatrucie pokarmowe, bez konsultacji z lekarzem nie bierz żadnych środków zapierających (reklamowanych jako przeciwbiegunkowe). Możesz tym zrobić sobie więcej szkody. Hamują one usuwanie z organizmu toksyn oraz bakterii. Tymczasem w przypadku zatrucia ważne jest nie tyle zahamowanie biegunki, ile pozbycie się, z organizmu bakterii i ich toksyn. Tego typu leki mogą być używane tylko w przypadku lekkich zatruć. Zawsze lepiej zapytać o to lekarza. Latem grożą nam nie tylko zatrucia pokarmowe, ale czasami nadmiar wypitego alkoholu. Drugi dzień bywa naprawdę ciężki. W aptece znaleźć można środki, które skutecznie zlikwidują skutki wczorajszej lekkomyślności.

Przebieg zatrucia

Na szczęście w większości przypadków zatrucia pokarmowe mają łagodny przebieg. Wszystko zaczyna się (i kończy) na bólach brzucha, niestrawności, czasem niewielkiej biegunce. Jeśli objawy zatrucia są niewielkie, nie musisz iść do lekarza. Wystarczy dobra dieta. Przez 1 – 2 dni możesz w zasadzie nic nie jeść. dużo jednak pij – co najmniej 2 litry dzienne, żeby nie doszło do odwodnienia. Najlepsza jest woda (niegazowana), lekko słodzone napoje o temperaturze pokojowej, takie jak napar z herbaty, rumianku, mięty. Pamiętaj jednak, że przy biegunce i wymiotach organizm traci nie tylko wodę ale też elektrolity, czyli składniki mineralne, takie jak potas, sód, chlor, co może powodować zaburzania, zwłaszcza ze strony układu krążenia. Dlatego warto przyjmować preparaty elektrolitowe. Gdy zgłodniejesz, wybieraj potrawy lekkostrawne. Na początek najlepsza jest marchwianka (wywar z rozgotowanej marchewki) i kleiki gotowane z ryżu lub kaszy manny, z dodatkiem niewielkie ilości soli (jest w niej sporo mikro- i makroelementów).

Na plaży

Letnie kłopoty z żołądkiem często zdarzają się osobom wyjeżdżającym na południe : w rejony basenu Morza Śródziemnego, do Afryki, Azji. Powodem jest brak higieny oraz flora bakteryjna – w tamtych krajach odmienna od naszej. Dlatego aż 1/3 osób podróżujących w tamte strony ma tzw. biegunkę podróżnych. Pojawiają się nudności, wymioty, biegunka (czasem z krwią). Objawy trwają kilka dni, zwykle same ustępują. Jak jej uniknąć? Dbaj o higienę, jedz tylko w hotelach i restauracjach, nie w ulicznych budkach. Starannie myj, a najlepiej wyparzaj, wszystkie owoce, zdejmuj z nich skórkę gdy to możliwe. Do picia (a także mycia zębów) używaj tylko wody butelkowanej. Nie jedz niczego surowego. I nie proś o sok z dodatkiem kostek lodu, gdyż – jeśli są z nieprzegotowanej wody – kłopoty murowane. Wybierając się na południe, koniecznie zabierz ze sobą któryś z leków zawierających probiotyki. To korzystne dla zdrowia bakterie, które m.in. zapobiegają biegunkom i je leczą. Najlepiej zacząć je brać na 23 dni przed wyjazdem i kontynuować ich przyjmowanie przez cały wjazd.

Na wycieczce

W podróż koniecznie zabieraj to, co na pewno się nie zepsuje. Idealne jest np. chrupkie pieczywo, sucharki, herbatniki (mają małą zawartość wody, bakteriom to nie wystarcza, dlatego nie mogą się na nich namnożyć). Jeśli chcesz zabrać kanapki, to raczej z serem niż wędliną, i koniecznie zapakowane do turystycznej lodówki (nie powinny być w niej jednak dłużej niż 3-4 godziny). Dobrym pomysłem na prowiant w podróży i na wycieczce są warzywa I owoce, takie jak pomidory, ogórki, jabłka, morele, gruszki. Ostrożnie jednak z drobnymi owocami (jak np. truskawki, maliny, jagody, czereśnie, wiśnie). Łatwo się psują, dlatego trzeba je myć bezpośrednio przed jedzeniem. Na plażę najlepiej zabrać suchy prowiant (lub w ogóle tylko picie, a z jedzeniem wytrzymać do obiadu). A na całodniową wycieczkę w góry? Zamiast kanapek praktyczniejsze będzie pokrojone pieczywo, jeśli wędlina, to sucha (np. kabanosy). Do tego przyda się gorzka czekolada, bogata w magnez, a więc idealna dla serca przeciążonego zmianami ciśnienia w górach. I koniecznie picie. Przykra wiadomość dla tych, którzy lubią wyprawy do lasu na jagody i poziomki. Niestety, nie powinno się ich jeść prosto z krzaka. Na owocach mogą znajdować się niewidoczne jaja różnych pasożytów przewodu pokarmowego, w tym tasiemca bąblowca. Są nim często zakażone lisy, i to w całej Europie, w Polsce zaś szczególnie na terenach województw: pomorskiego, warmińsko – mazurskiego i podkarpackiego. Wraz z odchodami lisy mogą wydalać jaja tasiemca. Zakażenia zdarzają się rzadko, ale są niebezpieczne i trudne do wyleczenia.

Lody

W upalne dni masz na nie wielką ochotę. Przy wyborze nie kieruj się jednak tylko swoim ulubionym smakiem (albo też małą ilością kalorii!), lecz także wyglądem opakowania. Jeśli jest zdeformowane (nawet lekko), to najprawdopodobniej z tego powodu, że lody już raz zostały trochę rozmrożone, (np. podczas przewożenia), a potem powtórnie zamrożone. Zjedzenie takiego loda (a czasem nawet tylko polizanie) może spowodować poważne zatrucie pokarmowe. Z tego samego powodu nie kupuj lodów na plaży od wędrownych sprzedawców.

czujność w sklepie

W upalny dzień staranniej rób zakupy. Nabiał i wędliny szybko się psują (nawet jeśli są w lodówce), dlatego decyduj się na małe porcje, tak by je zjeść w ciągu 1-2 dni. Jogurtów, serków i twarogów nie kupuj na bazarze, jeśli widzisz, że nie stoją w lodówce. Zwróć uwagę, czy nie mają wypukłego wieczka. Jeśli mają, to znaczy, że w środku namnożyło się już dużo bakterii (a ten tzw. bombaż świadczy o tym, że wyprodukowały one mnóstwo gazów). Taki jogurt nie nadaje się już do zjedzenia.

Uważaj na niektóre posiłki

Na wakacyjnym wyjeździe zwykle rezygnujesz z przygotowywania posiłków. I bardzo dobrze, bo od gotowania też warto odpocząć. Gdzie jednak coś jeść? Wybrać restaurację, barek, domowe obiady? Jednoznacznej odpowiedzi nie ma, bo przecież wygląd zewnętrzny baru lub restauracji nie do końca mówi o jakości podawanych tu potraw. Na pewno jednak warto uważać na małe przydrożne bary. Lepiej nie zamawiać tam dań typu : kotlety mielone, pierogi, krokiety, gulasz, gołąbki. Nie masz pewności, co znajduje się w mięsnym farszu (i jaki procent stanowi mięso, a jaki różnego typu wypełniacze) i czy jest on rzeczywiście świeży. Zrezygnuj z bigosu, fasolki po bretońsku i gotowych produktów garmażeryjnych, takich jak ryba po grecku, mięso w galarecie, sałatki jarzynowe z dodatkiem majonezu. W tego rodzaju potrawach bakterie wyjątkowo szybko się namnażają, a nie wiadomo przecież, kiedy danie zostało przygotowane.

Gotowanie latem

Jeśli przygotowujesz posiłki, w upalny dzień, rób to dużo staranniej niż zwykle. Gdy wyjmujesz mięso lub rybę z zamrażalnika i chcesz rozmrozić, to nie na kuchennym blacie, tylko na dolnej półce lodówki. Raz rozmrożonej żywności ponownie nie zamrażaj. Obiad zjedz zaraz po ugotowaniu. Jeśli to niemożliwe, rybę, zupę lub mięso schłódź i wstaw do lodówki. Nie zostawiaj ich w temperaturze pokojowej dłużej niż godzinę, gdyż mogą się zepsuć. Nie jedz też niczego niedogotowanego i niedopieczonego, zwłaszcza mięsa i ryb, bo w ten sposób możesz np. zarazić się gronkowcem. W lodówce surowe produkty przechowuj na dolnych półkach, gotowane – wyżej, po to, by bakterie z surowego nie przedostały

Obrona

Czy przed bakteriami wywołującymi zatrucia pokarmowe można się bronić? Można. Ale to nie takie proste. Problem w tym, że bakterii nie widać. A jogurt, lody, rurka z kremem, pasztet lub sałatka jarzynowa, w których znajdują się salmonella lub gronkowiec, zwykle nie różnią się niczym w smaku od świeżych i zdrowych! Dlatego latem lepiej dokładnie wiedzieć, gdzie, co i jak można zjeść, aby uniknąć przykrych dolegliwości związanych z zatruciem pokarmowym.

Mikroby lubią upał

Bakterie są wszędzie. W powietrzu, którym oddychasz, na twoich dłoniach, stronie gazety, którą właśnie czytasz. Są oczywiście również w jedzeniu. Na szczęście tylko niektóre z nich szkodzą twojemu zdrowiu. Większość jest obojętna, a są i takie, które mają dobry wpływ na nasz organizm. W normalnych warunkach, gdy jesteś w pełni zdrowia, chorobotwórcze bakterie raczej nie wyrządzą ci szkody. Jest ich po prostu za mało. Ale lato to nie tylko twoja ulubiona pora roku. Bakterii – tych chorobotwórczych – niestety też. W upalny dzień mają wyjątkowo dobre warunki do rozwoju. Uwielbiają bowiem ciepło (idealna dla nich temperatura waha się od 5 do 60 stopni C) oraz wilgoć. Po to jednak, żeby szybko się namnażać, potrzebują odpowiedniej pożywki, czyli najprościej mówiąc : jedzenia. To naprawdę “smakosze”: lubią mięso, drób, owoce morza, jogurty, kefiry, sery, lody, wędliny, sałatki, gotowany ryż i makaron. To właśnie te produkty, niewłaściwe przygotowane i przechowywane, latem wyjątkowo szybko się psują. Co się dzieje, gdy bakterie wraz z lodami, jogurtem lub pyszną rybką dostaną się do żołądka? Uszkadzają błonę śluzową przewodu pokarmowego. A niektóre z nich produkują bardzo groźne dla organizmu toksyny.

Po zakażeniu powstałe przeciwciała uszkadzają naczynia włosowate kłębków nerwowych i po 2,3 tygodniach rozwija się proces zapalny w nerkach.  Ostre kłębkowe zapalenie nerek jest alergicznym odczynem zapalnym na nawracające  lub przewlekłe bakteryjne stany zapalne istniejące w organizmie. W uszkodzonych kłębkach dochodzi do zwiększonej przepuszczalności ich błony filtracyjnej dla białek i krwinek czerwonych.

Objawy zapalenia kłębków nerwowych

• silne bóle w okolicy lędźwiowej
• ograniczona ilość oddawanego moczu w ciągu doby
• obrzęk górnej części tułowia – przeważnie twarzy
• krwiomocz
• niewielki białkomocz
• osłabienie
• utrata łaknienia
• nudności wymioty
• bóle głowy
• bladość skóry
• senność
• apatia
• wzrost ciśnienia tętniczego
• mocz ciemny
• drgawki

Choroba często kończy się pełnym wyzdrowieniem, czasem przechodzi w postać przewlekłą

W ostrym zapaleniu nerek stosuje się dietę odciążającą chory narząd, z diety należy wykluczyć produkty białkowe, ponieważ wysokie stężenie białka nasila proces jego filtracji, jednocześnie może uszkodzić nerki. Ograniczeniu podlega również mleko oraz produkty bogate w potas i fosfor.

Przyczyny zapalenia pęcherza żółciowego:

• kamienie żółciowe zamykające przewód pęcherzykowy
• zakażenie bakteryjne
• toksemie
• zastój żółci

Choroba przebiega ostro lub przewlekle

Objawy ostrego zapalenia pęcherza żółciowego:

• bóle w prawym podżebrzu
• napady silnych bóli
• niesmak w ustach
• mdłości
• odbijania
• wzdęcia
• zaparcia stolca
• podwyższony OB
• leukocytoza

Zalecenia żywieniowe w ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego:

W ostrym zapaleniu pęcherzyka żółciowego obowiązuje przez 1 dobę głodówka . w tym czasie podaje się płyny ogrzane, słodzoną herbatę z cytryną, słodkie soki owocowe. W drugiej dobie wprowadza się dietę kleikowo-owocową, którą stopniowo rozszerza się o przetarte słodkie kompoty, przetarte kasze z niewielka ilościa masła , chudy twarożek, chude mleko. Napoje podaje się w większych ilościach. Zmodyfikowaną dietę zaleca się od 1-3 dni, następnie wprowadza się dietę łątwostrawną z ograniczeniem tłuszczu.

Zapalenie dróg żółciowych (łac. cholangitis) – choroba występująca najczęściej łącznie z zapaleniem pęcherzyka żółciowego, rozwija się w wyniku utrudnienia odpływu żółci z pęcherzyka żółciowego, czego przyczyną z kolei może być kamica dróg żółciowych.

Objawy  zapalenie dróg żółciowych:

-dreszcze
-ból w prawym podżebrzu
-utrata apetytu
-nudności
-wymioty

• postać ostra (cholecystitis acuta)

-dodatkowo wysoka gorączka

Wśród powikłań może wystąpić żółtaczka.

Jak sobie radzić

Jeśli kamica zółciowa wykryta została przypadkowo i nie sprawia żadnych dolegliwości, nalezy dalej życ normalnie, jak gdyby nigdy nic. Jest prawdopodobne, ze nigdy nie dojdzie do zapalenia  pęcherzyka żołciowego lub napadów  kolki żółciowej

unikac tłustych potraw

jeśli bóle w prawym  podżebrzu budzą podejrzenia  zapalenia pęcherzyka żółciowego, schorzenie to musi być szybko i skutecznie leczone farmakologicznie przez lekarza, zaniedbanie bowiem może doprowadzić do przewlekania się choroby i uszkodzenia wątroby

• Zawsze wtedy, kiedy wystąpi żółtaczka:zażółcenie spojówek, ciemne zabarwienia moczu i odbarwione stolce
• Również wtedy kiedy napady  kolki są częste. Należy pamiętać, ze wielomiesięczne stosowanie preparatów  zawierających kwasy żółciowe, może doprowadzić do rozpuszczenia  kamieni składających się wyłącznie  z cholesterolu. Natomiast uporczywe nawracanie napady kolki  żółciowej  spowodowane są przez kamienie  zawierające sole wapnia, które muszą być  operacyjnie usunięte wraz z pęcherzykiem żółciowym

Jest to stan zapalny tkanki kostnej i szpiku kostnego. Choroba może dotyczyć każdej kości w organizmie. U dzieci zapalenie występuje najczęściej w obrębie kości udowej, piszczelowej, ramieniowej oraz promieniowej (przedramię). U dorosłych zwykle dotyczy kości miednicy lub kręgosłupa. Choroba może pojawić się w każdym wieku, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn, ale częściej występuje u dzieci w okresie szybkiego wzrostu organizmu (5 do 14 lat), szczególnie u chłopców.

Najczęstsze dolegliwości i objawy zapalenia kości

Zapalenie otrzewnej spowodowane jest infekcja w jamie otrzewnej.

Aby zapobiec zapaleniu:

• dokładnie myj i dezynfekuj ręce,
• utrzymuj w czystości miejsce wykonywania
• dializ,
• podczas wymian nie dotykaj połączeń,
• podczas wymian używaj maseczki,
• dbaj o ujście cewnika,
• nie używaj worków, które są dziurawe lub
• mają uszkodzone “porty”,

Objawy zapalenia otrzewnej

• ból brzucha
• mętny płyn
• gorączka
• wymioty, biegunka

Zapalenie otrzewnej może również spowodować:

• niską ultrafiltrację,
• dużą utratę białka,
• uszkodzenie otrzewnej,

Otrzewna jest w organizmie przezroczysta, lśniącą i gładką błoną o bardzo dużej powierzchni wynoszącej łącznie około 2 metrów kwadratowych. Otrzewna tworzy worek, którego część wyściela od wewnątrz ściany jamy brzusznej. Ta część otrzewnej nazywana jest otrzewną ścienną. Pozostała część otrzewnej, nazywana otrzewną trzewną pokrywa zawarte w niej narządy (jelita, wątrobę trzustkę, żołądek itd). Otrzewna ma bardzo bogate unaczynienie i unerwienie, ponieważ posiada ona szczególne własności i zadania. Fizyczne własności otrzewnej, jej gładkość i wilgotność powierzchni sprawiają że narządy do których przylega mogą się do pewnych granic łagodnie ślizgać po powierzchni otrzewnej. Ponadto otrzewna podtrzymuje trzewia w ich właściwym położeniu anatomicznym.

Zapalenie otrzewnej ma bardzo duże znaczenie w przebiegu wielu chorób jamy brzusznej, z uwagi na jej lokalizację i funkcję jaką pełnią w organizmie ludzkim. W warunkach prawidłowych otrzewna stanowi narząd z którego następuje bardzo szybko wchłanianie przesięków. Jest narządem okrywającym zawartość jamy brzusznej człowieka. Każdy stan zapalny narządu jamy brzusznej zostaje w szybkim tempie przeniesiony na otrzewną. Z tego powodu stan zapalne otrzewnej ściśle się łączą z chorobami narządów jamy brzusznej. Zapalenie otrzewnej jest chorobą poważną, która nie leczona może doprowadzić do śmierci.

Przyczyny zapalenia otrzewnej

Zapalenie otrzewnej jest powikłaniem chorób narządów jamy brzusznej, najczęściej zakażeniem wywołanym przez bakterie, które mogą się przedostać do jamy otrzewnej różnymi drogami:

• zewnątrz przez rany jamy brzusznej
• narządów znajdujących się w jamie otrzewnej .W przebiegu niektórych stanów zapalnych narządów jamy brzusznej może dochodzić do ich przedziurawienia. Ma to miejsce praktycznie najczęściej w zapaleniu wyrostka robaczkowego, który ulegając zapaleniu staje się przyczyną zapalenia otrzewnej.
• rzadziej przez przeponę lub naczynia chłonne
• krwi – Niezwykle rzadko zdarza się przeniesienie zakażenia na otrzewną drogą krwi. Częściej stan taki występuje u dzieci w przebiegu zapaleniu płuc i górnych dróg oddechowych. Jest to tzw. zapalenie otrzewnej krwiopochodne.

Do najczęstszych przyczyn zapalenia otrzewnej należą:

• choroby przewodu pokarmowego i ich powikłania. Częstym punktem wyjściowym do objęcia stanem zapalnym otrzewnej jest przedziurawienie wrzodu żołądka lub dwunastnicy. Nagłe przedostanie się zawartości tych narządów do jamy otrzewnej, powoduje nadzwyczaj silny odczyn z jej strony.

• Przedziurawienie jelita cienkiego lub grubego, powstałe z różnych przyczyn chorobowych (w przebiegu duru brzusznego gruźlicy, kiły, zakażenia grzybiczego, czy też procesu nowotworowego jelita) wywołuje podobne konsekwencje. Również rozerwania jelita wskutek jego bezpośredniego urazu. Ostre zapalenie wyrostka robaczkowego jest bardzo częstą przyczyną zapalenia otrzewnej.

• Następną przyczynę zapalenia otrzewnej może stanowić przejście zakażenia na otrzewną z ropni pochodzących z tkanki otaczającej jelito grube, ropni tkanki okołonerkowej i innych okolic pozostających w sąsiedztwie otrzewnej. Ustalenie tej przyczyny zapalenia otrzewnej może powodować trudności w rozpoznaniu o ile pacjent nie jest w stanie udzielić wyczerpującego wywiadu chorobowego.

• Zapalenie otrzewnej może mieć również swój związek z chorobami dróg żółciowych i wątroby.

• Następną przyczyną zapalenia otrzewnej jest zapalenie trzustki.

• Choroby narządu moczowego (stany zapalne nerek i moczowodów, owrzodzenia pęcherza moczowego) lub uszkodzenie pęcherza moczowego stanowią moment wyjściowy dla zapalenia otrzewnej.

• Każda operacja na jelitach, a najczęściej wycięcie jelita (resekcja), jest obarczone dużym prawdopodobieństwem wystąpienia zapalenia otrzewnej.

• Najgroźniejsze postacie zapalenia otrzewnej powstają przy uszkodzeniu jelita grubego w jego końcowym odcinku (bakterie, masy kałowe). Bakterie, które się tam znajdują nie potrzebują do swego rozwoju tlenu są to tzw. bakterie beztlenowe.
• Zapalenia otrzewnej powstałe w wyniku niedrożności jelitowej powodują typ zapalenia otrzewnej bardzo niebezpiecznego z powodu nagromadzenia się w niedrożnym jelicie bardzo wielkich ilości bakterii.

Najczęstszą przyczyną zapalenia pęcherza moczowego jest zakażenie bakteryjne, a w tedy zamiast o zapaleniu pęcherza mówi się o zakażeniu dróg moczowych. Zapalenie pęcherza jest bardzo częste, stanowi powód 1-2% zgłoszeń do lekarzy pierwszego kontaktu. Częściej chorują kobiety, zwłaszcza między okresem dojrzewania a osiągnięciem wieku średniego.

Główne objawy zapalenia pęcherza moczowego to:

• częste oddawanie moczu
• ból przy oddawaniu moczu
• krwiomocz
• zmętnienie moczu

Pacjenci mogą się tez uskarżać na bóle brzucha , a wielu zgłasza, że mocz nabrał nieprzyjemnej woni nawozu.

Zapalenie pęcherza moczowego u dzieci

U niemowląt i większych dzieci  objawy są trudniejsze do zaobserwowania i mogą polegać na:

• płaczu przy oddawaniu moczu
• niejasnych bólach brzucha
• spowolnieniu rozwoju i wzrostu
• gorączce
• wymiotach

O zapaleniu pęcherza moczowego należy zawsze myśleć, gdy dziecko gorączkuje. u ludzi starych zakażenie dróg moczowych może przebiegać bezobjawowo albo przejawiać się bólami brzucha lub pogorszeniem stanu psychicznego.

Rozpoznanie  zapalenia pęcherza moczowego

U kobiet często nie udaje się ustalić przyczyny zakażenia . Jeśli u dojrzałej kobiety zdarzy się pojedynczy epizod zakażenia dolnego odcinka dróg moczowych dobrze reagujący na antybiotyki, można zrezygnować z dalszych badań.

Podjęcie badań jest natomiast obowiązkiem, gdy do kobiety dochodzi do zapalenia pęcherza po raz drugi . Tak samo należy postępować przy pierwszym epizodzie zakażenia  u dziecka albo u mężczyzn , gdyż wtedy bardziej prawdopodobne jest istnienie czynników predysponujących. Pod mikroskopem można wykryć ropę w moczu, a zwykle też ustalić rodzaj bakterii wywołujących zakażenie.

Śródmiąższowe zapalenie pęcherza moczowego

Taką nazwę nadaje się przewlekłemu zapaleniu pęcherza, które przypuszczalnie nie ma związku z zakażeniem bakteryjnym i nie poddaje się leczeniu antybiotykami. Objawy tego schorzenia często poważnie ograniczającego ogólną wydolność pacjenta, to częste oddawanie moczu, silne parcie na mocz i ból.

Zapobieganie  zapalenia pęcherza moczowego

Większość przypadków bakteryjnego zapalenia pęcherza szybko reguluje na antybiotyki. U kobiet cierpiących na częste nowotwory , a także u dzieci i mężczyzn ważne jest ustalenie pierwotnej przyczyny choroby, by nie przeoczyć poważniejszych powikłań ze strony nerek.

Jak sobie radzić

• Nie siadać na zimnym
• Po basenie szybko zmienić mokry kostium kąpielowy na suche ubranie
• Leczyć stany zapalne pochwy, aby zapobiec przedostawaniu się drobnoustrojów do cewki moczowej i pęcherza moczowego
• Nosić ciepłą bieliznę w chłodnych porach roku

Niektórzy skarzą się również na utrudnienie, niezbyt nasilone bóle brzucha, rzadko występują wymioty. Najczęstsza przyczyna zgagi jest osłabienie mięśni zwieracza wpustu, umiejscowionego w dolnym odcinku przełyku, gdzie łączy się on z żołądkiem. Mięsień ten ulega rozkurczeniu, kiedy pokarm przesuwa się przez przełyk, co umozliwia jego przejście do zołądka . Po przedostaniu się pokarmu do żołądka skurcz zwieracza natychmiast zamyka ujscie przełuku do żołądka , co zapobiega zarzucaniu kwaśnego soku żołądkowego do przełyku.

Gdy mięsień ten wiotczeje , traci napięcie, wówczas przełyk  nadal pozostaje otwarty, kwaśny sok zołądkowy nadal jest zarzucany do przełyku, wywołując bóle i uczucie zgagi. żołądek pod wpływem pokarmu wydziela dużo soku żołądkowego, dlatego refluks przełukowy pojawia się  po jedzeniu. Po posiłku, gdy zołądek jest pełny, wzrasta w nim ciśnienie, co równiez ułatwia cofanie iśę jego zawartościprzez niezamknięty zwieracz do przełyku.

Przyczyny zgagi

• wrzód żołądka
• choroby pęcherzyka żółciowego i inne zaburzenia żołądkowo-jelitowe mogą powodować dolegliwości podobne do zgagi

Przepuklina rozworu przełykowego bywa przyczyna zarzucania treści zołądkowej  do przełyku. Kurcz lub zwężenie przełuku powoduja ból i trudności w przełukaniu oraz pieczenie w górnej części klatki piersiowej. Zawał mięsnia sercowego można łatwo pomylić ze zgagą. W przypadku każdego bólu w klatce piersiowej promieniującego do żuchwy lub przedramienia należy zgłosic się do lekarza, szczegolnie jeśli towarzysza temu objawy, takie jak:

• pocenie się
• zawroty głowy
• mdłości
• duszności
• omdlenie

Pokarmy i napoje, które mogą wywoływać zgagę:

• Alkohol (zwiększa wydzielanie kwasu solnego)
• Kawa, herbata, coca-cola, pepsi i inne zawierające kofeinę napoje gazowane (kofeina wykazuje działanie podobne do histaminy, która zwiększa wydzielanie żołądkowe)
• Czekolada
• Owoce cytrusowe i soki (powodują zakwaszenie)
• Pomidory
• Ostre przyprawy i tłuste jedzenie (tłuste pokarmy powodują zwiększenie wydzielania CCK, która zmniejsza ciśnienie w dolnym zwieraczu przełyku)
• Mięta
• Orzeszki ziemne
• ciasto drożdżowe (szczególnie starsze)
• ciąża (Zgaga nękająca kobiety w początkach ciąży wiąże się ze zmianami hormonalnymi. Wskutek działania progesteronu, rozluźniają się mięśnie przewodu pokarmowego, w tym odgrywający kluczową rolę przy pojawianiu się zgagi tzw. dolny zwieracz przełyku. Natomiast zgaga pojawiająca się w późniejszych miesiącach ciąży to efekt powiększania się macicy. Uciska ona na żołądek, co powoduje wypychanie z niego treści pokarmowej do przełyku.)

Zespół przewlekłego zmęczenia to schorzenie o nieznanej przyczynie, którego podstawowym objawem jest ciągłe znużenie, powodujące u osoby nim dotkniętej inwalidztwo. Niekiedy wystąpienie tego zespołu poprzedza zakażenia, w innych przypadkach objawy pojawiają się podczas silnego stresu lub rozwijają się stopniowo bez uchwytnej przyczyny.

Zespół przewlekłego zmęczenia może pojawić się w każdym wieku od okresu dojrzewania do, do wieku średniego, głównie u kobiet. Przyczyny przewlekłego zmęczenia nie są znane . Za możliwe uważa się jednak niedobory hormonalne, reakcje alergiczne , uaktywnienie uśpionego wirusa lub uszkodzenie układu nerwowego przez wcześniejsze choroby. Około 50% osób cierpiących na opisywany zespół leczyło się w przeszłości z powodu schorzeń psychiatrycznych. Niektórzy po jego ustąpieniu cierpią na depresję lub nerwicę.

Badanie diagnostyczne

Nie istnieją specyficzne badania pozwalające rozpoznać zespół przewlekłego zmęczenia. Aby postawić taką diagnozę należy:

• stwierdzić trwające co najmniej 6 miesięcy wyniszczające zmęczenie
• na podstawie badania chorego i badań dodatkowych wykluczyć inne schorzenia mogące powodować zmęczenie
• stwierdzić współistnienie conajmniej  8 z poniższych objawów, które pojawiają się w ciągu kilku dni i trwają do 6 miesięcy:

1. stany podgorączkowe
2. ból gardła
3. bolesne węzły chłonne
4. uogólnione osłabienie mięsniowe
5. bóle mięsni
6. bóle głowy
7. bóle stawów
8. przedłużające się uczucie zmęczenia po niewielkim wysiłku fizycznym
9. trudności w koncentracji i inne objawy dotyczące układu nerwowego
10. zaburzenia snu

Zespół przedmiesiączkowy to różne objawy fizyczne i psychiczne, występujące u kobiet w ścisłej zależności od cyklu miesiączkowego. Zespół przedmiesiączkowy pojawia się zwykle na tydzień przed miesiączką i ustępuje po jej zakończeniu. pewne zmiany fizyczne i psychiczne w okresie poprzedzającym miesiączkę odczuwa większość kobiet, ale u około 40% dolegliwości te są nasilone, u 10% zaś stanowią poważny problem. W okresie przedmiesiączkowym może występować około stu dolegliwości, jednak u większości kobiet obserwuje się ich znacznie mniej. Ponadto w różnych cyklach ich liczba może się zmieniać.

Do niedawna zespół przedmiesiączkowy traktowany był jako problem psychologiczny, obecnie jednak uważa się, że choć wiele dolegliwości ma podłoże psychiczne, to zalezą one od zmian hormonalnych w przebiegu cyklu miesiączkowego. Nie do końca poznano mechanizmy, które powodują występowanie przedmiesiączkowych objawów fizycznych  i psychicznych, a zwłaszcza trudno wymienić różnice w reakcjach organizmów poszczególnych kobiet na cykl miesięczny.

W rozpoznaniu zespołu przedmiesiączkowego ogromne znaczenie ma dokładny wywiad i ustalenie czasu występowania dolegliwości. Lekarz może zalecić notowanie rodzaju dolegliwości i doradzić oznaczenie czasu ich występowania, licząc od początku miesiączki.

Aby wykluczyć inne przyczyny dolegliwości, należy wykonać badanie krwi i moczu oraz dodatkowe badania. Można też oznaczyc w róznych fazach cyklu poziom hormonów, o pomoze ocenić czy zmienia się on prawidłowo.

Najczęstsze objawy zespołu przedmiesiączkowego:

Objawy fizyczne:

• bolesność i obrzmienie piersi
• wzdęcia brzucha, czasami zaparcia
• bóle głowy, zwłaszcza w cechach migreny
• bóle w okolicy krzyżowej i krocza
• zawroty głowy
• zaburzenia trawienia
• obrzęk stóp, kostek, rąk
• bóle mięśniowo-stawowe
• gwałtowne bicie serca
• częstomocz
• wzmożone pragnienie
• mniejsza tolerancja na alkohol
• nasilenie zmian skórnych przypominające trądzik

Objawy psychiczne zespołu przedmiesiączkowego:

• gwałtowny apetyt na niektóre pokarmy zwłaszcza słone, słodkie
• uczucie napięcia lub niepokoju
• wahania nastroju
• napady płaczu
• rozdrażnienie
• ospałość
• zmęczenie
• obniżenie nastroju
• bezsenność lub wzmożona senność
• zaburzenia pamięci lub splątania
• stany paniki
• zachowanie agresywne lub gwałtowne

Dieta w okresie napięcia przedmiesiączkowego:

Najczęstszym zaleceniem dietetycznym jest ograniczenie kalorii, kawy, cukru i soli przez 2 tygodnie przed miesiączką. Polecane są również świeże warzywa i owoce, gruboziarniste produkty zbożowe, pieczywo, fasola, groch, soczewica, orzechy, pestki. mięso czerwone powinno być zastąpione przez ryby, drób.

Aby zmniejszyć dolegliwości trawienne , należy częściej spożywać niewielkie posiłki. Podobnie ograniczenie tłuszczu w diecie powinno zmniejszyć niestrawność i wzdęcia . Zwykle zaleca się tez podawanie witamin, ale nie jest to skuteczne u wszystkich kobiet . Niektórym kobietom pomaga uzupełnienie witaminy B6, innym witaminy E, wapnia i magnezu. Należy uważać z przyjmowaniem witaminy B6 ponieważ duże jej dawki mogą powodować objawy uboczne ze strony nerwów obwodowych w postaci mrowienia palców u rąk lub nóg.

Wyrostek robaczkowy to mała, szczątkowa pozostałość jelita w dolnej prawej części brzucha, w pobliżu przejścia jelita cienkiego w grube. Nie wiadomo dokładnie jaką funkcję pełni u człowieka. Ujawnia się dopiero w przypadku zapalenia, jest w tedy obrzęknięty, powiększony, zwykle wypełniony ropą. 

Inne objawy zapalenia wyrostka robaczkowego to:

• niewielka gorączka
• wzmożone napięcie mięśni brzucha
• brak łaknienia
• mdłości
• wymioty
• zaparcie
• biegunka.

Przejściową ulgę przynosi przejściowa pozycja płodowa – ułożenie na lewym boku z podkurczonymi nogami

Badania diagnostyczne

Naciskanie ręka pozwala lekarzowi  wyczuć wzmożone napięcie powłok brzusznych. Objaw ten a także wzrost liczby białych krwinek wykazany w badaniu krwi, charakterystyczny dla prawie każdego zakażenia, oraz inne typowe objawy powinny nasuwać podejrzenie zapalenia wyrostka robaczkowego. Jeżeli po badaniu lekarskim i ultrasonografii jamy brzusznej rozpoznanie nadal pozostaje niepewne , wskazana jest zwłaszcza u kobiet , diagnostyczna laparoskopia, ponieważ podobne objawy występują w torbieli jajnika i innych zaburzeniach ginekologicznych