Coraz częstszym ostatnio problemem – jest wypadanie włosów. Dotyczy to nie tylko mężczyzn. Niestety jak dotąd nie opracowano skutecznej metody zapobiegania łysieniu. Przyczyny tej choroby mogą być bardzo różne: uwarunkowania genetycznie, może też świadczyć o niedoczynności tarczycy, a także wielu innych dolegliwościach wymagających interwencji lekarza.

W niektórych przypadkach jednak łysienie może być spowodowane znacznym niedoborem witamin lub składników mineralnych. W takim wypadku zmiana trybu życia oraz nawyków żywieniowych powinna zahamować wypadanie włosów. Dlatego należy spożywać dużo produktów obfitujących w biotynę. Jest ona niezbędna do prawidłowej przemiany tłuszczów i białka oraz do wchłaniania kwasu askorbinowego. Współdziałając z witaminą A, B2, B6 i niacyną zapewnia utrzymanie zdrowej skóry.

Długotrwały niedobór biotyny może spowodować:

• wypadanie włosów zarówno u zwierząt jak i u ludzi,
• doprowadzić do powstania egzemy i stanów zapalnych skóry.

Witamina ta zapobiega nie tylko łysieniu, ale także i siwieniu włosów, wzmacnia też paznokcie.

Jej naturalnym źródłem są:

• owoce,
• prażone orzechy,
• drożdże piwne,
• wątroba wołowa,
• mleko,
• kalafior,
• żółtko jaja i nie łuskany ryż.

Tylko uwaga! Wchłanianie biotyny z przewodu pokarmowego utrudnia białko surowego jaja – należy więc unikać spożywanie jaj w tej postaci.Korzystnie na stan włosów wpływa również izotynol, należący do witamin z grupy B.

On z kolei znajduje się w:

• Łuszczyca – choroba czasami umiejscawia się na owłosionej skórze głowy, duże strupy mogą powodować zabliźnianie się znajdujących się pod nimi mieszków włosowych.
• Grzybica owłosionej skóry głowy to poważne schorzenie – nie powoduje ono właściwie wypadania włosów, ale ich łamanie się tuż przy skórze. Bardzo często atakuje ona małe dzieci, ponieważ roznosi się poprzez dotyk – wystarczy jedno dziecko z grzybicą w przedszkolu, by po paru tygodniach całe przedszkole było zarażone. Niektóre odmiany grzybicy wymagają wręcz leczenia na oddziałach zakaźnych w szpitalu.
• Łupież – zazwyczaj łupież suchy nie powoduje wypadania włosów, a łupież tłusty może być tego przyczyną – mocno przylegające łuski do skóry głowy utrudniają mieszkom normalne funkcjonowanie – częściowo tlen jest pobierany z powietrza, a nie przez krew, poza tym nie odpływa sebum, które gruczoły produkują cały czas – efektem jest wręcz zalanie mieszka włosowego nagromadzonym sebum, co również nie działa na niego korzystnie.
• Łojotokowe zapalenie skóry – zbyt dużo sebum powoduje ogniska zapalne, a nawet stany ropne, co w efekcie powoduje wypadanie włosów. Czasami blizny po takich stanach zapalnych są pozbawione mieszków i pozostają łyse już na zawsze.
• Niedobór estrogenów to również częsta przyczyna wypadania włosów u kobiet – powodem może być:Odstawienie tabletek antykoncepcyjnych i nagły spadek estrogenów (brakuje tych dostarczanych sztucznie). Urodzenie dziecka – w jakieś 3-4 miesiące po porodzie o kilkaset razy spada poziom estrogenów. Wiek – w okresie menopauzalnym spada aktywność jajników u kobiet i wiąże się to również z wypadaniem włosów.
• Choroby jajników – należy zawsze sprawdzić ten kierunek, jeśli włosy nagle wypadają w sposób intensywny. Choroby jajników nie dają najczęściej żadnych typowych objawów.
• Bardzo często włosy wypadają po lecie, gdy są wystawione na działanie promieni UV oraz moczone w słonej lub chlorowanej wodzie podczas pływania. Im jaśniejsze włosy tym mniej odporne na działanie słońca.
• Wszystkie choroby z wysoką trwającą kilka dni gorączką mogą powodować wypadanie włosów – dzieje się to w 2 do 4 miesięcy po ustąpieniu choroby.
• Stosowanie różnych leków może powodować problemy z włosami – z popularnych leków są to antybiotyki, ale również leki immunosupresyjne, przeciwzakrzepowe, leki ze złotem (stosowane w reumatologii) oraz cytostatyki potocznie nazywane chemią – te leki już w 3 tygodnie od rozpoczęcia kuracji mogą spowodować całkowite wyłysienie, na szczęście włosy po niej odrastają.
• Anemia, szczególnie ta z powodu niedoborów żelaza bywa przyczyną intensywnego wypadania włosów. Uzupełnienie braku żelaza zazwyczaj zatrzymuje proces i włosy odrastają. Brak i nadmiar witaminy A powoduje wypadanie włosów, cynk z kolei też stwarza problemy – jego brak powoduje wypadanie włosów, zaś nadmiar sprawia, że stają się one puszące (trudności z rozczesywaniem).
• Poważnym problemem jest łysienie androgenowe i u mężczyzn i u kobiet – związane jest to z przetworzeniem testosteronu przez enzym 5α reduktazy na DHT (dwuhydrotestosteron). Na razie nie ma skutecznego leczenia choroby, można tylko zatrzymywać proces wypadania włosów, wielu młodych ludzi czeka na wynalezienie nowych metod leczenia, które zapowiadają wielkie laboratoria zachodnie.
• Stres również może być powodem wypadania włosów, właśnie łysienie plackowate coraz częściej wiązane jest ze stresem i leczone poprzez psychoterapię – dzieci bardzo często odzyskują włosy po takim leczeniu.

Jak sobie radzić

• Nie myć głowy zbyt często , nie częściej niż dwa, trzy razy w tygodniu. Przy tłustych włosach codzienne mycie głowy wydaje się ze wszystkich  miar uzasadnione, z drugiej jednak strony mycie wypłukuje ze skóry łój, co pobudza gruczoły łojowe do wzmożonej produkcji. W rezultacie codzienne mycie głowy powoduje , ze włosy staja się bardziej tłuste. Kobiety powinny unikać zbyt mocnego splatania włosów. Nie używać lokówek.

Do witamin i minerałów, które odpowiadają za ochronę włosów należą: Wit. C, E, B1, B2, B6, B12, A oraz L-cystynę, Żelazo, DL-metioninę, Pantotenian wapnia (stymulujący wzrost komórek i regenerujący tkankę łączną), Cynk oraz Miedź.

Problem tłustych włosów

Przetłuszczające się włosy są problemem już wtedy, gdy włosy są widocznie tłuste już po jednym dniu. Zazwyczaj występuje u nastolatek, u których huśtawka hormonalna powoduje nadmierne wydzielanie serum na skórze głowy.

• Należy używać tylko łagodnych kosmetyków, przeznaczonych do codziennego mycia głowy. W czasie kuracji zmniejszającej przetłuszczanie się włosów zapomnij o szamponach zwiększających objętość czy nabłyszczających. Wrócisz do nich, kiedy gruczoły łojowe będą już pracowały na zwolnionych obrotach. Jeśli po miesiącu używania delikatnych preparatów nie zauważysz poprawy, skorzystaj z szamponu do włosów przetłuszczających się. Zastosuj też ziołową płukankę z kory wierzby i liści dębu. Naparem spłukuj włosy po każdym ich umyciu.

• Nie należy nakładać szamponu bezpośrednio na skórę głowy. Zwykle zaczynamy od czubka głowy i właśnie w tym miejscu włosy są najbardziej zniszczone, ponieważ skondensowane składniki kosmetyku uszkadzają strukturę łusek włosowych. Fryzjerzy radzą wlać szampon w zagłębienie dłoni, dolać odrobinę wody i dopiero tak rozcieńczoną mieszankę rozprowadzić po włosach.

• Do płukania włosów nie wolno używać gorącej wody. Zbyt wysoka lub niska temperatura pobudza gruczoły łojowe do pracy. Najlepsze efekty przynosi woda letnia. Włosy płucz tak długo, aż poczujesz, że są one śliskie, bez śladu szamponu.

Aby lśniły i były puszyste. Masz do dyspozycji całą armię kosmetyków, mających wygładzać powierzchnię włosa. Używaj ich według zasad podanych wyżej. Im mniej zużyjesz szamponu i im bardziej go rozcieńczysz, tym lepszy osiągniesz efekt Substancje czynne w szamponie powinny oddziaływać krótko. Efekt ich działania można wzmocnić balsamem, odżywką lub maseczką. Pamiętaj jednak, że każdy nadmiar szkodzi. Dlatego dermatolodzy zalecają stosowanie kosmetyków do włosów w minimalnych ilościach, a co jakiś czas robienie przerwy. Wówczas odżywki zastąp maseczką z żółtka z dodatkiem kilku kropel witaminy P.

Po myciu. Używaj miękkiego, bawełnianego ręcznika. Osusz nim włosy bardzo delikatnie i natychmiast zdejmij z głowy. Efektowny turban na głowie działa jak sauna. Poci się pod nim skóra, a gruczoły – szaleją! Otwierają się również łuski włosowe. Czasami wystarczy zmienić sposób używania ręcznika, by pozbyć się problemu z przetłuszczającymi się włosami.

Istnieją czynniki pobudzające gruczoły skóry do produkcji sebum, np.

• stosowanie natłuszczających maseczek
• używanie zbyt silnie działających kosmetyków
• długie przebywanie na słońcu
• używanie silnie utrwalających kosmetyków stylizacyjnych
• częste szczotkowanie włosów
• bawienie się włosami
• używanie kosmetyków nabłyszczających olejków
• stosowanie odżywek bez spłukiwania

Włosy przetłuszczające się należy przede wszystkim często myć! Myć je należy szamponami lekkimi przeznaczonymi do częstego stosowania. Dodatkowo można stosować lekkie odżywki podnoszące włosy u nasady.
Zazwyczaj włosy przetłuszczające są oklapnięte i przylegają do głowy. Warto jest je podnosić u nasady. Najlepszym sposobem jest suszenie ich zimnym powietrzem z suszarki przy użyciu dyfuzora.
Włosy po umyciu spłukuj zawsze letnia, nie gorącą wodą. Nie szarp ich podczas mycia i podczas czesania.
Można wypróbować również naturalną płukankę z pokrzywy.

Jeśli twoja fryzura wymaga utrwalania kosmetykami stylizacyjnymi posłuż się raczej lakierem, bo lekko wysusza włosy lub bardzo delikatną pianką dodającą objętości. Nie stosuj produktów na bazie jedwabiu, bo przetłuszczają włosy. Po każdym umyciu włosów myj grzebień lub szczotkę szamponem. Na grzebieniu zawsze osadza się tłuszcz, który potem rozprowadzasz na swoich włosach.
Pamiętaj, że stres też ma wpływ na przetłuszczanie się włosów!
Przy przetłuszczających się włosach mogą się pojawić problemy z łupieżem. Warto jest, więc stosować raz na tydzień szampony przeciwłojotokowe lub przeciwłupieżowi

Przyczyny:

• zaburzenia hormonalne i menopauza
• skłonności genetyczne u mężczyzn
• długotrwały stres
• anemia
• ciężkie choroby osłabiające odporność
• niedobór witamin, aminokwasów lub składników mineralnych
• chemioterapia
• napromieniowanie
• zabiegi fryzjerskie, tj. trwała ondulacja, farbowanie

Z tym problemem warto jest się zwrócić do dermatologa, zwłaszcza, jeśli łysieniu towarzyszy łuszczyca lub zaczerwienienie.
Można poddać się transplantacji włosów. Jest to jednak bardzo drogie i nie zawsze skuteczne.
Pomóc może przyjmowanie witamin lub mikroelementów w tabletkach. Niektórzy twierdzą, że pomocne może być spożywanie drożdży.

Wątroba jest największym gruczołem człowieka leży po prawej stronie pod łukiem żebrowym i składa się z dwóch płatów. U dorosłego waży 1,3 – 1,5 kg.

Głównym zadaniem wątroby jest filtracja krwi:

• neutralizuje toksyny (np. alkohol i inne używki, a także niektóre leki) – głównie barbiturany
• toksyczny amoniak przekształca w mocznik (cykl ornitynowy)
• syntezuje czynniki krzepnięcia krwi
• przekształca puryny w kwas moczowy
• węglowodany przekształca w łatwo przyswajalną dla organizmu glukozę, a jej nadmiar w glikogen lub w tłuszcze (które magazynuje)
• aminokwasy metabolizuje w tłuszcze
• magazynuje żelazo i witaminy: A, D, E, oraz niewielkie ilości B12, oraz C, które uwalnia w razie potrzeby
• wytwarza żółć (do 1,5 litra na dobę), która emulguje tłuszcze i powtórnie wykorzystuje zużytą sól żółciową
• produkuje i magazynuje niektóre białka surowicy krwi (np. albuminę)
• wytwarza i magazynuje enzym
• buforuje poziom glukozy we krwi
• produkuje ciepło, bierze udział w termoregulacji (krew wypływa cieplejsza o 1°C)
• zachowuje w organizmie substancje nadające się do ponownego wykorzystania, zbędne – wydala
• u płodu pełni funkcję krwiotwórczą
• gromadzi i reguluje ilość żelaza w organizmie.
• Podsumowując, wątroba spełnia cztery funkcje: metaboliczną, zapasową,magazynującą, detoksykacyjną

Komórki wątrobowe hepatocyty wychwytują z krwi glukozę , minerały i witaminy, i magazynują je uwalniając w miarę potrzeb. Produkują też czynniki umożliwiające krzepnięcie krwi, białka transportowe,  krwi, cholesterol, a także żółć . spływa ona przewodzikami żółciowymi i jest magazynowana w pęcherzyku, skąd w razie potrzeby uwalniana jest do dwunastnicy, gdzie bierze udział w trawieniu tłuszczów.

Wątroba potrafi regenerować uszkodzenia miąższu, lecz powtarzane ataki na ten narząd  ( z użyciem alkoholu, nikotyny, leków i szkodliwych związków z zepsutego lub zanieczyszczonego chemią jedzenia) wyczerpują w końcu jego możliwości obrony.
Węglowodany z pożywienia rozkładane są pod wpływem śliny, soku trzustkowego i enzymów jelitowych do prostego cukru – glukozy. to ona stanowi paliwo napędzające wszystkie komórki naszego ciała. Wątroba utrzymuje stężenie tego cukru we krwi na stałym poziomie: 70 -120 mg/100ml.

Nadmiar cukru wątroba przechowuje w postaci glikogenu – cukru zapasowego. korzystamy z niego przy wytężonej pracy umysłowej lub dużym wysiłku fizycznym. Jeśli pochłoniemy naprawdę ogromna dawkę węglowodanów , wątroba nie będzie w stanie przetworzyć ich wszystkich w glikogen. Część zostanie zmagazynowana w postaci tłuszczów. To wygodna forma przechowywania zapasów, ale żeby je ponownie wykorzystać wątroba będzie zmuszona tłuszcze przetworzyć na glukozę.
Zapasy witaminy A zgromadzone w wątrobie mogą nam starczyć na rok, wit. B12 i D – na cztery miesiące.

Niektóre zewnętrzne objawy zanieczyszczonej wątroby:

• Pojawienie się na ciele piegów, znamion brązowych i brodawek.
• Brązowe plamy przy korzeniach włosów.
• Zimna i wilgotna skóra ciała i rąk.
• Zabarwiony na żółto spód języka.
• Brak możliwości zrobienia prawą nogą kroku takiej samej długości jak lewą.
• Wzdęcia brzucha.
• Niestrawność po spożyciu posiłku, biegunki.
• Brak apetytu, gorycz w ustach.
• Zaczerwienienie dłoni w okolicach kciuka i małego palca.
• Skurcze w łydkach i palcach rąk.

Jak skutecznie dbać o wątrobę

1. Stosuj lekarstwa tylko wtedy, gdy jest to konieczne.
2. Nie pij alkoholu i nie pal papierosów.
3. Nie przejadaj się, jedz regularnie w ciągu dnia 4-5 niezbyt obfitych posiłków.
4. Dbaj, aby w codziennym jadłospisie nie brakowało witamin jedz owoce i dużo surówek ze względu na witaminę C oraz razowe pieczywo i przetwory mleczne, zawierające dużo witamin z grupy B.
5. Zrezygnuj z potraw tłustych i smażonych, zwłaszcza w głębokim tłuszczu.
6. Preferuj lekkie potrawy gotowane, duszone oraz pieczone bez tłuszczu w przykrywanych naczyniach żaroodpornych lub w rękawie foliowym.
7. Z umiarem używaj soli.
8. Ograniczaj słodycze.
9. Przyprawiaj potrawy ziołami.
10. Jeśli masz dużą nadwagę, postaraj się schudnąć, ale nie stosuj drastycznej diety poniżej 1200 kcal ani tym bardziej długotrwałych głodówek.
11. Pij herbatki ziołowe (zwłaszcza z mieszanek ziołowych), ułatwiające trawienie i usprawniające czynność wątroby.
12. Jeśli stosujesz doustne środki antykoncepcyjne lub leczysz się hormonalnie, systematycznie kontroluj stan wątroby.

Dieta jest podstawą leczenia chorej wątroby ale także zioła niezwykle skutecznie pomagają w jej leczeniu i zapobieganiu jej chorobom. Niestety na zaawansowane i nieodwracalne zmiany w wątrobie leku nie ma. Ale wiele dolegliwości pomogą złagodzić ziołowe leki.

Wzdęcie z definicji jest subiektywnym uczuciem rozdęcia jelit przez gazy jelitowe. Objaw ten jest częstym i jednym z najbardziej dokuczliwych problemów w populacji ogólnej i u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego. Mimo wagi problemu, patogeneza nie została do końca ustalona.

Przyjmuje się, że podstawowymi współistniejącymi lub niezależnymi mechanizmami powstawania wzdęć są nieprawidłowa gospodarka gazami wraz z nadwrażliwością jelitową i nieprawidłowym funkcjonowaniem mięśni ściany brzucha. Wyniki leczenia są niezadowalające. Zaleca się zmianę diety i stylu życia oraz leczenie farmakologiczne.

Przyczyny wzdęć brzucha:

• gromadzenia się gazów jelitowych może być połykanie nadmiaru powietrza podczas szybkiego jedzenia, picia oraz rozmowy w czasie posiłku
• przyczyną może tu być też zwiększone wydzielanie śliny (np. u osób żujących gumę),
• także stres psychiczny, lęk. Powietrze zalega wówczas w żołądku, skąd wydalane jest na zewnątrz w formie odbijania – część powietrza przechodzi jednak dalej, do jelit. Wraz z każdym aktem połykania do żołądka przedostaje się około 2-3 mililitry powietrza. Głęboki wdech może spowodować przemieszczenie do żołądka l-2 ml powietrza,
• powodem wzdęć może też być picie napojów gazowanych, dwutlenek węgla zawarty w napojach gazowanych jest wchłaniany w jelicie cienkim i wydalany potem przez płuca, przy wydechu

Do prawidłowego procesu trawienia konieczny jest właściwy skład soków trawiennych, czyli obecność wszystkich niezbędnych do trawienia pokarmów enzymów. Brak w jelicie dostatecznej ilości laktazy – enzymu trawiącego laktozę (jest to cukier obecny w wypijanym mleku lub produktach mlecznych), powoduje, że laktoza ulega fermentacji, co wiąże się ze wzrostem ciśnienia gazów w pewnych odcinkach jelita. Niedobór może dotyczyć także jakiegoś innego enzymu, np. w zewnątrzwydzielniczej niewydolności trzustki (trzustka wytwarza enzymy – gdy jest „niewydolna”, chora – brak niektórych enzymów trawiennych).

Podobny objaw wywołują niestrawione resztki niektórych pokarmów (w szczególności fasola, groch, kapusta, kalafior) zalegające w jelicie grubym. Nasilają one tworzenie się gazu w jelicie grubym w następstwie rozkładania ich przez bakterie.

U większości chorych odczuwających wzdęcia objętość powietrza w przewodzie pokarmowym nie jest zwiększona. Ich dolegliwości są często objawem zespołu jelita drażliwego. Schorzenie to jest spowodowane zaburzeniami motoryki jelit, głównie na tle nerwowym.

Inne rzadkie przyczyny wzdęć to porażenie jelit, niedrożność jelit (stan zagrożenia życia), stan po leczeniu antybiotykami, nadmierny rozwój jelitowej flory bakteryjnej, enteropatia glutenowa (nietolerancja glutenu zawartego w produktach zbożowych) i inne.

Jak można sobie pomóc?

• przestrzeganie diety, należy zrezygnować z pokarmów rozdymających (np. fasola, groch, kapusta, kalafior),
• posiłki należy spożywać powoli, bez pośpiechu,
• wskazany spacer po posiłku,
• unikanie czynności powodujących połykanie powietrza (np. rozmowa przy jedzeniu, żucie gumy),
• unikanie picia napojów gazowanych,
• pozytywny skutek dają herbatki ziołowe: kminek, koper włoski, mięta pieprzowa – tymi ziołami można też przyprawiać ciężkostrawne potrawy,
• należy unikać zdenerwowania, pośpiechu, nadmiernego wysiłku

Wrzód trawienny polega na powstaniu owrzodzeń żołądka i dwunastnicy (pierwszym odcinku jelita cienkiego), głównie w skutek żrącego działania wytwarzanych w żołądku w nadmiarze kwasu solnego i pepsyny. w wielu przypadkach stan ten nie powoduje żadnych dolegliwości, jednak częściej występują:

• nawracające napady bólów w nadbrzuszu  (tzw. dołku sercowym, tuz poniżej mostka)
• niestrawność
• utrata apetytu
• chudnięcie
• wymioty ze śladami krwi
• czarne stolce zawierające częściowo strawiona krew
• krwotok w razie przeżarcia przez owrzodzenie większego naczynia krwionośnego w ścianie żołądka, czasem jest to pierwszy objaw owrzodzenia
• ból pleców w skutek szerzenia się owrzodzenia dwunastnicy, na sąsiednią trzustkę
• napad silnych bólów brzucha, prowadzący do wstrząsu i zapaści, w razie powstania dziury w ścianie żołądka. Wyciekająca treść żołądkowa wywołuje ostre zapalenie otrzewnej, albo ropień między pętlami jelita. Perforacja jest stanem wymagającym natychmiastowej pomocy medycznej
• wymioty zawierające fragmenty pokarmów spożytych przez kilkoma godzinami
• Większość owrzodzeń trawiennych

Przyczyny wrzodów żołądka

Większość owrzodzeń trawiennych ma związek z przewlekłym nieżytem błony sluzowej żołądka, stan ten jest spowodowany przez zakażenie bakterią Helikobakter pylori.

nieżyt żołądka powoduje zaburzenie równowagi wydzielania kwasu solnego i pepsyny w stosunku do substancji chroniących ścianę jelit, a mianowicie śluz i prostaglandyn (związków o charakterze hormonalnym, które, grają pewną rolę w procesach zapalnych). Również inne czynniki sprzyjają  powstaniu owrzodzenia trawiennego:

• przyjmowanie pewnych leków jak aspiryna lub niesteroidowe leki przeciwzapalne i kortykosteroidy. Mogą one powodować  perforację jelit i krwotoki
• palenie papierosów
• czynniki dziedziczne – owrzodzenie dwunastnicy ma tendencję do występowania rodzinnego, zwłaszcza u osób z grupą krwi 0

Nie ma sposobu rozpoznania owrzodzenia żołądka czy dwunastnicy tylko na podstawie badania klinicznego. Objawy nie zawsze jednoznacznie wskazują na miejsce choroby, gdyz ich przyczyną może być kamica żółciowa, zapalenie przełyku i trzustki, a także rak żołądka

Leczenie wrzodów żołądka

• bardzo ważna jest rezygnacja z palenia papierosów i ograniczenie spożywania alkoholu
• czasowa ulgę przynoszą leki zawierające związki glinu i magnezu, które neutralizują kwasy, oraz leki hamujące wytwarzanie kwasu solnego , jako omeprazol.

Wyleczenie jest trwalsze po usunięciu H. pylori. Zwykle wymaga to tygodniowego stosowania anitadyny lub omeprazolu wraz z dwoma antybiotykami – klarytromaycyną i amoksycyliną. Ta terapia trójskładnikowa jest skuteczna u 90% pacjentów. Zaleca się powtórzenie badania endoskopowego po 6 tygodniach od zakończenia terapii trójskładnikowej. Jeśli w tym czasie nie dojdzie do wygojenia owrzodzeń, można ponownie pobrać wycinek biopsyjny, by wykluczyć tło nowotworowe.

Wrzody dwunastnicy

Owrzodzenie dwunastnicy zdarza się cztery razy częściej niż owrzodzenie żołądka . To ostatnie występuje u kobiet po 50 roku życia  i u zażywających niesteroidowe leki przeciwzapalne. Choroba atakuje też osoby żyjące w trudnych warunkach socjalnych.

Na wrzód trawienny cierpi w ciągu swego życia 5-10% populacji. Roczna zapadalność na tę chorobę wynosi  1-3 przypadki na 1000 osób. zachowawcze leczenie owrzodzeń  przynosi bardzo dobre rezultaty jeśli uda się wykorzenić H. pylori, nawroty należą do żadkości i nie ma potrzeby długotrwałego, a bardzo kosztownego leczenia środkami hamującymi produkcję kwasu.

Zupełne usunięcie H. pylori eliminuje tez ryzyko powikłań, w tym zmniejsza zagrożenie rakiem i chłoniakiem. Leczenie operacyjne jest zazwyczaj skuteczne lecz u około 10% pacjentów może dojść do nawrotu. Po częściowej resekcji żołądka zdarza się zbyt szybkie jego opróżnianie, co objawia się występowaniem po posiłku silnych potów, kołataniem serca i wzdęciem brzucha, a czasem też biegunka, anemia i ścieńczeniem kości. Owrzodzenia dwunastnicy mają tendencję do samoistnego gojenia się, gdy z wiekiem żołądek zaczyna wytwarzać  mniej kwasu. Owrzodzenie żołądka natomiast zdarza się w podeszłym wieku częściej.