Syndrom chronicznego zmęczenia (chronić fatigue syndrom) po raz pierwszy opisano w 1988 r. Choć nie jest to choroba nowa, w ciągu ostatnich kilkunastu lat staje się ona coraz bardziej powszechna. Szacuje się, że w samej Ameryce i Europie Zachodniej cierpi na nią ponad pół miliona osób.

• objawy chronicznego zmęczenia,
• przewlekłe zmęczenie i osłabienie,
• ból gardła,
• biegunka,
• depresja,
• pobolewania i bóle,
• apatia,
• senność,
• trudności ze snem często nadaje się jej etykietkę „histerii” i choroby zmyślonej.

Większość chorych na tę dolegliwość przeżywa stres w pracy lub w życiu osobistym. Choroba zaczyna się objawami podobnymi do grypy, które utrzymują się przez kilka dni lub tygodni. Następnie następuje miesiąc lub lata postępującego zmęczenia. Inna hipoteza zakłada, że przyczyna choroby są zaburzenia układu odpornościowego i złe odżywianie, naukowcy uważają, że stałe zmęczenie jest bardzo często powiązane z poważnymi niedoborami rozmaitych składników odżywczych.

Przy objawach  chronicznego zmęczenia ważna jest odpowiednia ilość snu i wypoczynku, dobrze robi też uprawianie lekkiego sportu. Pomocne bywają witaminy z grupy B oraz zioła, takie jak żeń-szeń, miłorząb japoński, echinacea. Poziom energii zwiększa również imbir, mleczko pszczele, koenzym Q10, magnez, żelazo.

Wiele osób przeżywa coraz częściej zespół przewlekłego zmęczenia, który charakteryzuje się utratą życiowego wigoru, ubytkiem energii, łatwym wpadaniem w stan przemęczenia. W takim stanie człowiek jest bardzo rozdrażniony. Lekarze uważają, że chroniczne zmęczenie jest bardzo trudne w leczeniu, ponieważ na taki stan może wpływać bardzo wiele czynników, najlepsze wyniki poprawy przynoszą kompleksowe sposoby leczenia, łączące eliminację zaburzeń sfer cielesnych, psychicznych i duchowych oraz emocjonalnych chorego. Wiąże się to również ze zmiana jego stylu życia. W sferze cielesnej przeważnie związane jest to z dużym zanieczyszczeniem całego organizmu z przewaga patalogicznych drobnoustrojów, które destrukcyjnie wpływają na funkcjonowanie organizmu jako całości. powodem takich zaburzeń może być również:

• hipoglikemia z przejadania się organizmu,
• anemia,
• niedokrwistość,
• zaburzenia hormonalne okresu klimakterium lub napięcia przed miesiączkowego,
• nadczynność tarczycy,
• infekcje wirusowe,
• chroniczne niedotlenienie spowodowane często niewłaściwym  oddychaniem,
• w sferze psychicznej przyczyna mogą być również problemy z przeszłości np. odejście od partnera, utrata pracy lub inne osobiste tragedie.

Główna przyczyna tego stanu rzeczy są problemy osobiste, przed którymi człowiek nie jest w stanie się obronić i ukrywa je. Również skrywane żale, złości czy stłumiony gniew, mogą być przyczyna chronicznego zmęczenia, bo zabierają dużą część energii życiowej.

Obecność estrogenów jest dla pochwy warunkiem prawidłowego funkcjonowania. Narząd ten jest na nie bardziej nawet wrażliwy niż błona śluzowa macicy.

Działanie estrogenów na pochwę:
1) wydzielanie płynu pochwowego- poprzez zwiększenie przepływu krwi przez sploty naczyniowe,
2) utrzymanie elastyczności pochwy,
3) wzrost długości i wilgotności pochwy podczas pobudzenia płciowego,
4) produkcja glikogenu, ulegającego pod wpływem miejscowo występujących, pożytecznych bakterii, rozkładowi do kwasu mlekowego, chroniącego tę okolicę przed zakażeniami.

Suchość czyli brak wilgotności lub wydzieliny przy wejściu do pochwy (w przedsionku pochwy), a w przypadku aktywności seksualnej- brak nawilżenia pochwy. Stan ten może osiągać różny stopień nasilenia- od okresowego odczuwania suchości, nie zakłócającego codziennych czynności, po stałe odczuwanie, utrudniające normalne funkcjonowanie.

Przyczyny suchości pochwy u kobiet

• stany zapalne w obrębie narządów płciowych lub miednicy małej,
• po zabiegach operacyjnych w obrębie dróg rodnych lub po porodzie,
• brak nawilżenia pochwy (na przykład suchość pochwy w okresie postmenopauzalnym),
• szablowate spojenie łonowe,
• przyczyny psychiczne.

Stwardnienie rozsiane to przewlekła choroba układu nerwowego, atakująca głównie osoby młode i w średnim wieku. prowadzi do uszkodzenia osłonek mielinowych, które pokrywają i izolują komórki nerwowe ( neurony w mózgu i w rdzeniu kręgowym). Powstające ogniska zapalne, zwane płytkami, zaburzają funkcjonowanie nerwów. Oznacza to wielka różnorodność objawów, zależnie od uszkodzonej okolicy.

Objawy stwardnienia rozsianego

Zmiany w istocie białej mózgu

• zaburzenia pamięci i koncentracji,
• otępienie,
• depresja,
• splątanie,

Zmiany w nerwie wzrokowym

• zagałkowe zapalenie nerwu, powodujące zamglenie widzenia i ból przy ruchu gałki ocznej, a czasem nawet utratę wzroku w jednym oku.

Zmiany w pniu mózgu

• pogorszenie koordynacji ruchów rąk,
• osłabienie mięśni twarzy,
• utrudnianie połykania,
• niewyraźna mowa,
• podwójne widzenie,
• oczopląs (szybkie mimowolne ruchy gałek ocznych),
• niepewny chód.

Zmiany w rdzeniu kręgowym

• osłabienie mięśni,
• uczucie ciężkości kończyn,
• utrata kontroli nad zwieraczami nietrzymanie moczu lub stolca),
• zaburzenia urologiczne,
• perestezje (mrowienie, drętwienie kończyn, twarzy lub tułowia).

Objawy napadowe

• nerwoból nerwu trójdzielnego,
• utrata czucia położenia stawów rąk (bezwład rak),
• objawy Lhermittea – wrażenie porażenia elektrycznego wzdłuż ciała lub rąk odczuwane przy zginaniu szyi.

We wczesnym etapie choroby lekarz może mieć trudności z postawieniem diagnozy, ponieważ często różnorodne objawy są bardzo krótkotrwałe i mogą w ciągu paru tygodni szybko ustępować. Rozpoznanie musi się więc opierać na dwu lub kilkukrotnym stwierdzeniu typowych płytek w co najmniej dwóch miejscach OUN.

Opisywane przez pacjenta dolegliwości muszą się utrzymywać przez co najmniej 24 hi występować w odstępach co najmniej miesięcznych. ponadto konieczne jest wykluczenie innych chorób , które mogłyby się objawiać w podobny sposób, np. AIDS, chłoniaka(nowotworu węzłów chłonnych), ataksji,  Friedreicha (wrodzonego zaburzenia układu nerwowego) czy uszkodzenia rdzenia kręgowego.

Rozpoznanie SM musi znaleźć potwierdzenie w wynikach kilku specjalistyczntch badań. nie ma testu pozwalającego ze stuprocentowa pewnością rozpoznać SM, czasem więc może upłynąć wiele miesięcy czy lat, zanim postawi się diagnozę. Często lekarz nie komunikuje pacjentowi swoich podejrzeń, dopóki nie uzyska stanowczego ich potwierdzenia.

SM to choroba o nieprzewidywalnym przebiegu. Jej typowy przebieg to paratygodniowe nawroty, po których następuje remisja (ustąpienie objawów), czasem trwająca wiele miesięcy czy lat. Trudno przewidzieć stopień fizycznej niezdolności, do jakiej dojdzie w toku choroby, wynikającej z niepełnego powrotu funkcji po nawrocie lub powolnego ich pogarszania.

Wystąpienie choroby w młodym wieku, zapalenie nerwu wzrokowego lub zaburzenia czuciowe (mrowienia, drętwienia) często oznaczają korzystniejsze rokowania. Gorsze przewidywania wiążą się z wystąpieniem porażeń oraz z zaburzeniami czynności pęcherza moczowego i z objawami mózgowymi.

Wyraźna remisja po pierwszym ataku choroby i długie jej trwanie przemawiają za korzystna prognozą. Częste nawroty mogą nasilać niesprawność. Im więcej uszkodzeń wykrywają badania obrazowe, tym większe prawdopodobieństwo narastania niesprawności fizycznej.

Postacie stwardnienia rozsianego

Wyróżniamy cztery postacie stwardnienia rozsianego:

• Łagodne SM (około20% przypadków) rozpoczyna się od kilku niezbyt silnych epizodów choroby, po których dochodzi do pełnego wyzdrowienia, bez nasilenia się objawów w przyszłości i be trwałego upośledzenia.
• Postać SM z rzutami remisji (25%) przypadków polega na trwających od kilku godzin do paru miesięcy atakach, w trakcie, których mogą powracać, poprzednie lub mogą pojawiać się nowe objawy, po czym dochodzi do wyzdrowienia, utrzymującego się różnie nawet kilka lat.
• Wtórnie postępujące SM  (na tę postać zapada około 40% pacjentów) , rozpoczyna się tak samo jak postać z rzutami i remisjami, lecz remisje z czasem ustają i choroba przechodzi w okresie zaostrzenia.
• Pierwotnie postępujące SM (15% przypadków). Zwane tez postacią przewlekłą postępującą , polega na ciągle nasilających się objawach i nasilaniu niesprawności. Nie występują wyraźne cykle nawrotów  i remisji. Choroba może systematycznie się nasilać  lub tez nieoczekiwanie dochodzi do stabilizacji jej przebiegu

Przyczyny stwardnienia rozsianego

Nie udało się dotychczas wykryć przyczyn SM, mimo prowadzonych na szeroka skale prac badawczych.

Wysuwa się sugestię, że czynnikiem lezącym u podstaw SM jest odpowiedź immunologiczna na zewnętrznopochodnie zakażenie.

Ostatnie badania wykazały, że korzystny efekt w postaci spowalniania rozwoju choroby i zmniejszania nasilenia kolejnych nawrotów uzyskuje się dzięki  wstrzykiwaniu beta – interferonu (substancji hamującej  rozmnażanie się niektórych wirusów). Zdaniem części naukowców  SM jest choroba autoagresyjna, polegająca na niszczeniu tkanek przez własny układ odpornościowy. nie ma żadnego sposoby zapobiegania tej chorobie.

Objawy sepsy:

• silne dreszcze (połączone z uczuciem gorąca)
• nudności i splątanie psychiczne
• częstoskurcz (tachykardia) oraz rozszerzenie naczyń krwionośnych i rozgrzanie rąk i nóg (wstrząs gorący)
• spadanie ciśnienia krwi (hipotensja) z wystąpieniem zimnego potu w obwodowych częściach ciała (zimny wstrząs)
• zaburzenia ciepłoty ciała, bądź w górę z wysoką gorączką, bądź w dół, poniżej prawidłowej, to ostatnie nosi nazwę hipotermii i wiąże się z gorszym rokowaniem.
• Posocznica może prowadzić do niewydolności nerek i zespołu zaburzeń oddechowych, bólu głowy, sztywności karku i zaburzeń orientacyjnych, splątania karku.

Przyczyny sepsy:

Endotoksyny bakteryjne – trucizny uwalniane z ginących bakterii Gram ujemnych i inicjują kaskadę zapalną , ciągi reakcji prowadzących do rozległego uszkodzenia  komórek, spadku ciśnienia tętniczego, wstrząsu, a w reszcie  niewydolności wielonarządowej i śmierci.

Pierwotna posocznica w warunkach poza szpitalnych może  być wywołana przez dwoinki rzeżączki, gronkowce zapalenia płuc, paciorkowce ropne, salmonelle, paciorkowce kałowe, dwoinki zapalenia opon mózgowo rdzeniowych, listerie, pałeczki okrężnicy i pałeczki z rodzaju  Pseudomonas. Wszystkie one mogą być przyczyną ciężkiego zakażenia, a pacjentów trzeba za wszelka cenę chronić przed dodatkowymi infekcjami.

Zakażenia szpitalne

Najczęstszą przyczyną posocznicy u pacjentów  leczonych w szpitalu jest zakażenie E. coli, przedostająca sie z dróg moczowych zakażonych w skutek długotrwałego cewnikowania . Innym pierwotnym źródłem bakterii mogą być zakażenia dróg oddechowych i płuc oraz infekcje poporodowe i ginekologiczne.

Zakażenia poporodowe należą obecnie do rzadkości, natomiast dość często infekcja szerzy się z antykoncepcyjnych spirali wewnątrzmacicznych, a także z resztek pozostających w organizmie po poronieniu bądź w skutek stanu zapalnego w narządach miednicy. Kolejne grupy zagrożone posocznicą to poparzenia i osoby z osłabionym układem odpornościowym.

Wszystkie badania muszą być nakierowane na identyfikację drobnoustroju przyczynowego oraz źródła infekcji; trzeba również ocenić ciężkość powikłań posocznicy wywołanej przez bakterie Gram-ujemne. konieczne jest wykluczenie innych ewentualnych przyczyn wstrząsu, gdyż u konkretnego pacjenta może ich być kilka. u podstaw zespołu wstrząsu toksycznego mogą leżeć inne współistniejące zakażenia  np. bakteriami Gram-dodatnimi, grzybami, pełzakami zimnicy, gronkowcami czy paciorkowcami).

Badnia Laboratoryjne

Należy wykonać posiew krwi, moczu, ropy i innych płynów ustrojowych, by ustalić rodzaj drobnoustroju przyczynowego. Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej i badanie morfologiczne krwi, mają na celu poszukiwanie skrzeplin. Gazometria krwi tętniczej dostarcza informacji o sprawności oddychania, ewentualnej kwasicy metabolicznej i niedotlenieniu.

Leczenie:
Celem leczenia jest opanowanie infekcji , utrzymanie dobrej perfuzji i natlenienia narządów. Otwiera się drogę upustu ropy i w miarę możliwości usuwa martwe tkanki z ogniska choroby. Chory na posocznice pacjent często wymaga leczenia w oddziale intensywnej terapii.

Szanse pacjenta zależą od nasilenia choroby oraz od ewentualnych powikłań jak:

• niewydolność nerek
• rozsiane wykrzepienie wewnątrznaczyniowe (rezultat nadmiernego uaktywnienia układu krzepnięcia) – zagrażające życiu
• niewydolność wątroby
• zespół zaburzeń oddechowych – rozwijający się u 15-40% dorosłych z posocznicą

W ciągu ostatnich 30 lat zwiększa się częstośćwystępowania posocznicy Gram-ujemnej z towarzyszącym wstrząsem. U siedmiu na każdy 1000 pacjentów leczonych w szpitalu stwierdza się we krwi bakterie, a w 20% zakażeń bakteryjnych rozwija się powikłanie w postaci wstrząsu septycznego. Niestety wiąże się to z wysoką smiertelnością, nawet u ludzi dotychczas zdrowych.

W XIX wieku Szkarlatyna była najczęstsza przyczyną  zgonów dzieci , lecz od roku 1965 właściwie zupełnie zniknęła, prawdopodobnie dzięki szerokiemu wprowadzeniu penicyliny.Choroba ta występuje przede wszystkim u dzieci w wieku szkolnym. Jest wysoce zakaźna, ale na szczęście przebiega obecnie  łagodnie, czasami nawet się jej nie rozpoznaje

Wczesne objawy szkarlatyny

• ból głowy,
• wysoka gorączka,
• przyśpieszenie tętna,
• wymioty,
• bóle brzucha,
• okres wylęgania trwa 2-4 dni,
• może pojawić się wysypka na podniebieniu mająca postać jednoczerwonych plamek obejmująca całe gardło,
• język jest obłożony i pokryty białym nalotem, przez który przeświecają czerwono zakończone brodawki – mówimy o języku poziomkowym,
• potem język zmienia się w malinowy.

Układ chłonny

• czasem wyczuwalna jest powiększona śledziona,
• powiększenie węzłów chłonnych zwłaszcza na szyi w tym migdałków podniebiennych,
• wysypka pojawia się w ciągu 24 h od zakażenia na klatce piersiowej, szyi, ramionach,  tułów,
• wysypka nabiera intensywności w okolicach podbrzusza, pod pachami, w pachwinach i na wewnętrznej powierzchni ud,
• twarz staje się czerwona.

Szkarlatynę rozpoznaje się na podstawie charakterystycznych objawów i dolegliwości, choroba jest wywołana przez enterogenne toksyny paciorkowców z grupy A.

Przyczyny szkarlatyny

• szkarlatyna jest wywołana przez erytrogenny szczep paciorkowca, w 90% przypadków należy do grupy A. Bakterie wnikają do organizmu zwykle drogami oddechowymi, czasem przez narządy płciowe, zakażone rany lub uszkodzoną skórę,
• szerzenie bakterii zwykle następuje drogą kropelkową,
• odnotowano również ogniska zachorowań, którą przyczyną była kontaminacja wyrobów mleczarskich.

Jak sobie radzić

• Szkarlatyna to przede wszystkim choroba wieku dziecięcego. W zależności od  samopoczucia dziecka może ono pozostawać w łóżku lub nie.
• Jeśli dziecko gorączkuje , należy je poić , aby uzupełnić straty wody powstałe podczas pocenia się
• Podawać leki przeciwgorączkowe
• Zawsze przy podejrzeniu szkarlatyny lekarz może przepisać antybiotyki. Jeśli zastosuje się je odpowiednio wcześnie  można wyeliminować  niektóre objawy choroby. Bywa, ze objawy choroby  wracają. Jest to jak gdyby drugi  jej rzut. Ponownie występuje gorączka, zaczerwienienie gardła , powiększenie migdałków.

Istnieje wiele definicji pojęcia stres, jednak najbardziej trafna i zwięzła z nich brzmi:  Stres jest reakcją organizmu na niekorzystne bodźce środowiskowe , dzięki której nie może się on dostosować do nowych warunków. Czynniki wewnętrzne lub zewnętrzne, które wywołują stres nazywamy stresorami. Stres w powszechnym odbiorze jest uważany za zjawisko szkodliwe.

W rzeczywistości działanie niepożądane przynosi jedynie stres zbyt silny (przekraczający indywidualne  możliwości adaptacyjne jednostki) lub zbyt długotrwały. Stres umiarkowany zwiększa możliwości radzenia sobie z wymaganiami adaptacyjnymi otoczenia, dzięki czemu umożliwia rozwój  psychiczny. Wielu badaczy zjawiska określa go jako podstawowy czynnik rozwoju.

Objawy stresu

W stanie zagrożenia w organizmie zostaje uruchomionych wiele  procesów biochemicznych. Najpierw reaguje mózg , a konkretnie jeden z jego ośrodków, zwany podwzgórzem, pobudza on na drodze hormonalnej przysadkę mózgową do produkcji hormonu zwanego kortykotropiną.

Ta wraz z krwią dociera do nadnerczy, gdzie stymuluje produkcję m.in adrenaliny, noradrenaliny oraz kortyzolu. Głównie te trzy hormony zapoczątkowują w organizmie szereg zmian, które uwidoczniają się jako objaw stresu. można podzielić je na dwie kategorie tj. objawy fizjologiczne i psychiczne;

Do objawów fizjologicznych zaliczamy

• wzrost ciśnienia krwi,
• przyspieszenie akcji serca,
• wzrost stężenia cukru we krwi,
• uczucie duszności,
• przyśpieszenie oddechu,
• zaczerwienienie lub blednięcie skóry ” gęsia skórka”,
• omdlenia,
• bóle głowy, migreny,
• problemy trawienne- zgaga, wzdęcia, biegunki, nudności,
• uczucie suchości w ustach,
• wzmożone pocenie się,
• świąd skóry,
• zwiększone napięcie mięśni,
• drżenie mięśniowe, mrowienie i drętwienie kończyn uczucie zmęczenia,
• zaburzenia erekcji i ejakulacji, zaburzona menstruacja,
• chwilowe zwiększenie odporności na ból, a następnie znaczny jej spadek.

Objawy psychiczne to

• odczuwanie niepokoju – często bez wyraźnego powodu,
• przerażenie, strach,
• uczucie rozdrażnienia, gniewu, agresja,
• niezadowolenie z siebie,
• problemy z podejmowaniem decyzji, poczucie bezradności,
• zmniejszona koncentracja, kłopoty z zapamiętywaniem,
• problemy ze snem, utrudnione zasypianie, jak również budzenie się.

Fazy stresu

• faza alarmowa – początkowo alarmowa reakcja zaskoczenia i niepokoju z powodu niedoświadczenia  i konfrontacji z nowa sytuacją. Wyróżniamy w niej dwie subfazy:

-stadium szoku,
-stadium przeciwdziałąnia szokowi – jednostka podejmuje wysiłki obronne,

• faza przystosowania odporności, organizm uczy się skutecznie i bez nadmiernych zaburzeń radzić sobie ze stresorem, jeśli poradzi sobie z trudna sytuacją wszystko wraca do normy, w innym przypadku następuje trzecia faza,
• faza wyczerpania, stałe pobudzanie całego organizmu prowadzi do wyczerpania zasobów odpornościowych, co może prowadzić do chorób psychosomatycznych, w szczególnych przypadkach nawet do śmierci.

Jakie choroby wywołuje stres?

Stres ostry (bardzo silny i krótkotrwały), który wykracza poza możliwości adaptacyjne organizmu wywołany przez traumatyczne przeżycia, np. śmierć bliskiej osoby) może spowodować takie powikłania jak zawał serca, czy udar mózgu. Jednak znacznie szersze spektrum chorób może wystąpić jako powikłania  stresu przewlekłego:

• infekcje wirusowe i bakteryjne – długotrwałe życie w napięciu i ciągłej gotowości osłabia nasz system immunologiczny i czyni bardziej podatnymi nawet na zwykłe przeziębienie czy grypę. Częściej wtedy pojawia się opryszczka wargowa,
• choroby nowotworowe – osłabiony przez stres organizm nie radzi sobie ze zwalczaniem komórek o nieprawidłowych właściwościach, które mogą dać początek zmianom nowotworowym,
• choroby serca i naczyń krwionośnych – wyniku długotrwałego stresu organizm produkuje więcej cholesterolu LDL co może owocować zwiększonym poziomem cholesterolu ogólnego, a w konsekwencji miażdżycą tętnic. W zależności od tego gdzie umiejscowi się blaszka miażdżycowa , mogą wystąpić: choroba wieńcowa, zawał serca, udar mózgu, zaburzenia ukrwienia kończyn itp.,
• zaburzenia rytmu serca – przewlekły stres powoduje nadaktywność układu współczulnego,
• nadciśnienie tętnicze – jako konsekwencja miażdżycy tętnic i hiperaktywności układu współczulnego,
• choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy  -  w przypadku długotrwałego napięcia psychicznego  z kory nadnerczy uwalniają się do krwi  duże ilości hormonów sterydowych, które powodują zwiększenie produkcji kwasu żołądkowego  oraz zmniejszenie wydzielania śluzu, chroniącego ściankę żołądka  przed działaniem wspomnianego kwasu. W takiej sytuacji  mogą powstać nadżerki , prowadzące w konsekwencji do wrzodów,
• problemy trawienne,
• kłopoty ze snem,
• zaburzenia psychiczne: lękowe, zaburzenia osobowości, nerwice.

Czynniki wywołujące stres:

Do pierwszej z nich zaliczamy te sytuacje  i wydarzenia , które sa dla nas czymś nowym, co powoduje, że musimy w nowych okolicznościach podjąć ważną decyzję. Takie stresory mogą pojawić się niespodziewanie  (nagła śmierć bliskiej osoby, utrata pracy, kradzież samochodu, pożar w mieszkaniu, lub przewidziane: (matura, ślub, egzaminy, przeprowadzka, studia)

Do drugiej grupy stresorów zaliczamy te, które są związane z naszym życiem codziennym, oddziałują na nas długotrwale, stopniowo, nie maja w sobie czynnika zaskoczenia, mogą to być złe relacje w rodzinie, w zakładzie pracy, szkole, niemożność znalezienia pracy, zła sytuacja finansowa, nadmierne obciążenie obowiązkami.

Ta sama sytuacja u różnych ludzi może wywołać całkowicie odmienne  reakcje, u jednego wystąpi cała gama objawów związanych ze stresem, u drugiego będą one miały mniejsze nasilenie , natomiast jeszcze inna osoba w ogóle na dany bodziec nie zareaguje. Dzieje się tak ze względu na różnice w konstrukcji naszej osobowości – to samo zdarzenie może być odczytane przez różnych ludzi jako pozytywne lub negatywne. Maja tu zarówno znaczenie cechy wrodzone naszej psychiki , jak i te nabyte przez lata doświadczeń

Jak radzić sobie ze stresem

Gdy stres nas już dopadł, możemy wypróbować kilka sposobów, które pomagają go zniwelować:

• aktywność fizyczna  – już dawno stwierdzono, że uprawianie sportu pomaga pozbyć się napięcia i  i negatywnych emocji,
• hobby – odwiedź kino, teatr, pójdź na koncert, przeczytaj książkę, wybierz się na ryby, na spacer, posłuchaj ulubionej muzyki, spotkaj się ze znajomymi,
• techniki relaksacyjne, medytacja, joga, tai-chi,
• planuj swój dzień tak aby znalazła się odpowiednia ilość czasu na rozrywkę i na sen,
• staraj się spożywać posiłki w miarę regularnie, dobrze jest jeśli jadłospis jest urozmaicony,
• zawsze możesz zwrócić się o pomoc do specjalistów: psychologa czy psychoterapeuty.

Dzięki odpowiedniemu treningowi mentalnemu można w trwały sposób zmienić swoje nawyki i nabyć umiejętności radzenia sobie z kłopotami rodzinnymi. W przypadku gdy w wyniku przewlekłego stresu ucierpiał twój organizm – poradź się odpowiedniego lekarza specjalisty.

Jak sobie radzić

• Zaobserwuj, co Cię nadmiernie obciąża w życiu
• Opanuj wiedzę odnośnie genezy i charakteru odczuć  odpowiedzialnych za stan nadmiernego napięcia.
• Naucz się sztuki okresowego odprężania się.
• W okresach  odpoczynku nie myśl o trudnościach. Pamiętaj: najlepsze idee powstają wtedy, kiedy w ogóle nie spodziewasz się , że mogą się narodzić
• Ćwiczenia odprężające (trening autogenny, joga oddychanie torem brzusznym) są skuteczne  tylko wtedy, kiedy wykonywane są regularnie, bez obciążenia  psychicznego i przez dłuższy czas. Jest to warunek skutecznego zwalczania  stresu
• Unikaj alkoholu i leków uspokajających. Sięgając po nie nie rozwiążesz problemów

SUPLEMENTACJA

STRESS MANAGEMENT B COMPLEX 3 x 2 w trakcie posiłków – zalecany jest dla osób żyjących intensywnie i narażonych na stres. Stres zwiększa zapotrzebowanie organizmu ilość witamin. Kompleks witamin z grupy B wspiera prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Suplement składa się z witaminy z grupy B, które działają w organizmie jak katalizatory wielu procesów fizjologicznych. Uczestniczą w metabolizmie węglowodanów (tiamina, ryboflawina, niacyna i kwas pantotenowy), tłuszczów (tiamina, ryboflawina, niacyna, kwas pantotenowy, biotyna), białek (ryboflawina, kwas pantotenowy, witamina B6) i kwasów nukleinowych (tiamina). Zestaw witamin z grupy B korzystnie wpływa także na zachowanie równowagi energetycznej. Ich suplementacja jest wskazana przede wszystkim w przypadku zwiększonego stresu lub wysiłku umysłowo- fizycznego. Cholina oraz inozytol uczestniczą w przekazywaniu impulsów nerwowych. Kolejnym składnikiem produktu jest witamina C, będąca ważnym antyoksydantem. Wspomaga aktywność układu odpornościowego organizmu, a także układu nerwowego. Suplement zawiera także magnez, który pomaga zachować równowagę układu nerwowego, a ponadto jest on niezbędnym elementem w procesach produkcji energii, jak również w prawidłowym funkcjonowaniu mięśni.
SOK NONI 30 ml przed posiłkami – (pół godziny przed posiłkiem) – składnikiem soku jest owoc Noni o niesamowitym składzie. Najważniejszym składnikiem jest kseronina, która bierze udział w wyżynach procesach komórkowych. Wspiera komórki oraz prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego i hormonalnego. Noni zawiera również 18 różnych aminokwasów, także te, których nasz organizm nie potrafi sam wytworzyć, składniki mineralne, jak np. sód, potas, żelazo, magnez, miedź, mangan. Witaminy pomagają utrzymać prawidłowe funkcjonowanie organizmu, a składniki antyoksydacyjne chronią komórki przed wolnymi rodnikami. Noni wspiera organizm w samoregeneracji.
RHODIOLIN 3 x 1 – codziennie narażeni jesteśmy na stres. Różeniec górski znany jest od wieków i stanowi naturalną ochronę przed konsekwencjami stresu. Różeniec górski rośnie na wysokości 3000 metrów n.p.m., zwany jest inaczej „złotym korzeniem” lub „arktycznym korzeniem”. Pierwsze notatki dotyczące właściwości zdrowotnych Różeńca znajdują się w księgach tybetańskich. Aktywne składniki rośliny wspierają odporność organizmu, łagodzą objawy wywołane stresującym i napiętym stylem życia, wspomagają układ nerwowy oraz posiadają ogólne właściwości energetyzujące. Innym składnikiem aktywnym produktu jest cynk. Przyczynia się on do prawidłowego funkcjonowania układu immunologicznego, jest niezbędny we właściwym przebiegu podziału komórek oraz funkcjonowaniu narządów rozrodczych. Składniki aktywne produktu poprawiają ogólne samopoczucie, pomagają utrzymać umysłową czujność oraz dostarczają organizmowi witalności. Są szczególnie zalecane osobom narażonym na nadmierny stres lub codzienny wysiłek umysłowy i/lub fizyczny.
C 500 3 x 2 w trakcie posiłku – witamina C zawiera wyciąg z owoców dzikiej róży. Suplement jest produkowany przy wykorzystaniu najnowszej technologii uzyskiwania produktów o przedłużonym działaniu, dzięki czemu zapewniony jest stały poziom witaminy C w organizmie. Suplement wzmacnia system odpornościowy, łagodzi napięcie, jest doskonałym antyoksydantem. Witamina C rozpuszcza się w wodzie, więc nie jest magazynowana w organizmie, a jej nadmiar w ciągu paru godzin zostaje usuwany z organizmu. Witamina C znajduje się w wielu warzywach i cytrusach, lecz jej najlepszym naturalnym źródłem jest owoc dzikiej róży. Owoce dzikiej róży zawierają również bioflawonoidy, które wzmacniają działanie witaminy C. Noblista, Linus Pauling, sławny biochemik, mówił, że witamina C może być skutecznym środkiem przeciw wielu chorobom: od przeziębienia aż do nowotworów. Witamina C wzmacnia system immunologiczny i zwiększa odporność na choroby w tym zakaźne, jest aktywatorem wielu enzymów i odgrywa ważną rolę w oddychaniu komórkowym. Przyspiesza gojenie się ran, bierze udział w tworzeniu kolagenu, kości i chrząstek, a także w syntezie hormonów kory nadnerczy. Chroni przed skutkami stresu, pomaga we wchłanianiu żelaza, a ponadto, wraz z kwasem foliowym i witaminą B12, pobudza dojrzewanie czerwonych krwinek. Jej obecność w organizmie wg. dr Rath może obniżać poziom cholesterolu we krwi zapobiegać osadzaniu się na ścianach naczyń (dr Rath pt.”Dlaczego zwierzęta nie dostają zawału serce tylko my ludzi”) i chroni organizm przed substancjami rakotwórczymi. Organizmy ludzkie nie potrafią syntetyzować bioflawonoidów, więc ich źródłem musi być pożywienie. Bioflawonoidy skutecznie łagodzą ból, jak również dolegliwości spowodowane niskim poziomem wapnia w surowicy. Współdziałając z witaminą C, chronią wewnętrzną strukturę naczyń włosowatych, zapobiega ich pękaniu i tworzeniu się „pajączków z pękniętych naczyniek na twarzy, na nosie, na nogach.
AC ZYMES - suplement pomaga utrzymać w dobrym stanie florę bakteryjną jelit. Niezdrowy styl życia, alkohol, zanieczyszczone środowisko, niektóre lekarstwa (np. antybiotyki) mogą niszczyć florę jelitową, co w konsekwencji będzie prowadzić do namnażania się chorobotwórczych bakterii jelitowych. Równowagę flory jelitowej łatwo można naruszyć, stosując niektóre lekarstwa (np. antybiotyki) lub też poprzez inne czynniki, powodujące mnożenie się szkodliwych bakterii: stres, niestrawność. Lactobacillus acidophilus to szczególnie odporne i użyteczne bakterie. Potrafią żyć w przewodzie pokarmowym do 10 dni, a nawet dłużej. Tworzą niesprzyjające środowisko dla różnorodnych, szkodliwych patogenów (bakterii Clostridium, E.coli, grzybów, itp.). Mogą wspomagać wykorzystywanie białek mleka, aminokwasów, tłuszczów i laktozy, uczestniczą także w syntezie witamin z grupy B. Z ich pomocą możemy zachować prawidłową florę bakteryjną przewodu pokarmowego, skutecznie wspierając w ten sposób prawidłowe funkcjonowanie naszego układu trawiennego.