Przyczyna braku apetytu mogą być różne choroby, zwłaszcza, te, które przebiegają z podwyższona temperaturą ciała oraz niedokrwistość. Często problemy z jedzeniem u dziecka zaczynają się w czasie rekonwalescencji, np. po przebytym zapaleniu jamy ustnej, po antybiotykoterapii.
Zaburzenia łaknienia nierzadko występują u niemowląt urodzonych z niska masa ciała. U dzieci w okresie wzmożonej aktywności ruchowej i poznawczej , około drugiego roku życia, zdarza się brak łaknienia. Ujemny wpływ na apetyt mają relacje między dzieckiem a matką – zmuszająca go do jedzenia , nerwowa atmosfera, pośpiech, wykazywanie braku cierpliwości przez matkę w czasie karmienia nie zachęca dziecka do spożywania posiłków. Przy zaburzonym łaknieniu posiłki powinny być łatwo strawne , pełnowartościowe, smacznie przyrządzone, urozmaicone, podawanie dziecku apetycznie iw mniejszych porcjach, należy uwzględnić w pożywieniu te potrawy, które dziecko lubi. Małe dzieci zazwyczaj niechętnie spożywają nowe potrawy.
Wskazane jest ograniczenie słodyczy na korzyść owoców i warzyw bogatych w cenne witaminy, sole mineralne, kwasy organiczne, które pobudzają czynność wydzielniczą żołądka. W przypadku uporczywego braku łaknienia , po wykluczeniu chorób somatycznych, dziecko powinno otrzymywać zlecone przez lekarza leki pobudzające apetyt.. Oprócz nieprawidłowych zachowań związanych z jedzeniem u dzieci młodszych, mogą występować zaburzenia jedzenia pod postacią anoreksji, czyli jadłowstrętu. dotyczy to głównie dziewcząt w okresie pokwitania. Okresy anoreksji mogą być przedzielone epizodami bulimii polegającymi na :
- gwałtownym objadaniu się, a następnie prowokowaniu wymiotów
- zażywaniu środków przeczyszczających, moczopędnych, zmniejszających apetyt
- poszczeniu, stosowaniu ścisłej diety
- wykonywaniu intensywnego wysiłku fizycznego w celu uniknięcia przyrostu masy ciała
Zaburzenia te prowadzą do powikłań ze strony układu krążenia, pracy przewodu pokarmowego, krwiotwórczego, zakłócają gospodarkę wodno elektrolitową, hormonalna, przemiany wapniowo-fosforanowe. Postępująca utrata masy ciała, pogarszający się stan psychiczny dziecka, jest wskazaniem do leczenia szpitalnego.
